دیروز یکی از مخاطبانم نوشت آقای «رابرت پیپ» گفته ما بعد از جنگ هژمون منطقه خواهیم شد و شما خیلی بدبین هستید و دارید افراط میکنید و ملت را ناامید میکنید و از کاه کوه میسازید و از این حرفها.
حتماً دیدهاید تقریباً تمام پدر و مادرها فرزندانشان را نابغه میدانند؛ حتی اگر آن فرزند شش ماه طول بکشد تا جدولضرب را یاد بگیرد و تا کلاس ششم برای گذراندن هر درس نیاز به تلاش بیشتر داشته باشد!
خب، بیایید یک لحظه به این «هژمون منطقه» نظری بیفکنیم.
رهبر جدید هژمون منطقه را هنوز کسی به چشم ندیده است. رئیسجمهور هژمون منطقه هر روز وعدههایی میدهد که بیشتر از آنکه کورسوی امیدی باز کنند، آدم را یاد لامپ سوخته میاندازند. مجلس هژمون منطقه هم ماههاست عملاً از فعالیت عادی افتاده و جلساتش به شکل غیرعادی و مجازی برگزار میشود. قوهی قضائیهی هژمون منطقه در حد رسیدگی به پروندهی آفتابهدزدها و کسانیکه سطل زباله آتش میزنند کارایی قاطعی دارد.
وحدت بیسابقهی مسئولان هژمون منطقه با یکدیگر و وحدت مسئولان با مردم و وحدت خود مردم را هم که حتماً در این چند ماه دیدهاید. تنها وحدت واقعیِ موجود، وحدت در استفاده از کلمهی وحدت است و بس!
مردم هژمون منطقه هم، از کودک تا بزرگسال، با هزار و یک مشکل اقتصادی و اجتماعی دستوپنجه نرم میکنند؛ مشکلاتی که برای بسیاریشان هنوز نه راهحل روشنی پیدا شده و نه حتی چشمانداز روشنی.
خواهش میکنم اجازه بدهید حداقل تا اطلاع ثانوی دربارهی هژمونشدن ایران در منطقه بحث نکنیم.
این هم واکنش تلویزیون هژمون منطقه به درد دل یکی از شهروندان مستأصل هژمون منطقه! آخه، قطع شد! اشکالی نداره!
پ.ن:
اگر شما چشم بصیرت دارید و چیزهای خوبی میبینید که به چشم دستانداز نمیآید، بسماللّه!

حُسن ختام:
