ویرگول
ورودثبت نام
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایهمن یک سایه که بدنبال نور میگردم، نوری که اثری از سایه باقی نمیگذارد را میپرستم، ! اهل همینجا هستم ولی مرا به عنوان اینجایی نپذیرفتند، این است تمام آنچه باید بدانید.
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایه
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

تو هم قبل از مرگ باید مرواریدت رو پیدا کنی !!!

سلام

باز قراره ادامه بدم به نوشتن چون خیلیا ازم پرسیدن مروارید کیه ؟ کجا گمش کردم ؟ چرا اینقدر برام مهمه و هزار سوال بی جواب که باورتون بشه یا نه سوالای خودمم هست.

بلوار ساحلی اهواز - کتابخانه مرکزی
بلوار ساحلی اهواز - کتابخانه مرکزی


واقعا از اون وقت که مروارید رو میشناختم سالها گذشته ومطمئنم الان موهای سرشم سفید شده نمیدونم منو یادش میاد یانه تنها دلخوشیم الان فقط پیدا کردنشه و بزرگترین هراسم که قراره اون و من چطور همو ببینیم برای لحظه ای میشه که براتون حتما ثبتش میکنم ...

یادمه یه روز با مروارید حرف میزدم، بهم گفت میدونی که همه ی ما توی صدف گیر کردیم ؟

اولش حرفش برام مبهم بود ولی بعدا فهمیدم صدف شرایطیه که ما خودمون رو توش بدام میندازیم ... بهش گفتم من همیشه دنبال کسی بودم که مثل شمس باشه یه آهی کشید و گفت تو حالت خوب نیست باز توهم زدی فکر کردی جلال الدین بلخی هستی و دنبال شمس !

گفتم نه من متاسفانه پسوند اسمم نه رومی شد نه بلخی فقط دلم میخواست تو زندگیم یه شمس باشه که من مثل پروانه دورش بگردم و از بودنش بفهمم که کجای خط زندگی قرار گرفتم... این بار با پوزخند نگام کرد گفت منم همیشه دنبال مجنون بودم ? نمیدونستم که من قراره لیلی بشم و یکی مجنون من باشه...

روی چمن های کنار پیاده رو نشستم .. آفتاب از پشت سرش میتابید..چهره اش بخاطر نور آفتاب درست دیده نمیشد چشامو بستم و بهش گفتم ببین ... کورم کردی !!! اومد کنارم نشست گفت چشاتو وا کن پیاز داغشم زیاد هست زیادترش نکن ?

بهش گفتم مروارید شدی که دست نیافتنی باشی یا اینکه چون قراره به سختی بدست بیای شدی مروارید؟؟؟

دندوناشو از حرص به هم میسابید ...بهم گفت جلال الدین من با تو نمیتونم زندگی کنم !!!! حرص منو در نیار ...نه من لیلیم نه تو مجنون ? نذاشتم حرفش تموم بشه وسط حرفاش پابرهنه دویدم و گفتم تو مروارید میشی و من میشم جلال الدین .. قصه ی خودمونو مینویسیم نظرت ؟؟؟ ?

گفت تو رد دادی .. پا شدیم و قدم زنان رفتیم به سمت ایستگاه اتوبوس ..

منتظر اتوبوس نشستیم بدون اینکه کسی حرفی بزنه..مقصد هم مثل همیشه نامعلوم ..

توی اتوبوس پر آفتاب شده بود ..یه عصر پاییزی نرسیده به تونل توحید از پایین به بالا رفتیم..چند تا اتوبوس عوض کردیم تا رسیدیم تجریش ..از لابلای بازار سنتی تجریش گذشتیم ..بوی ساندویچ کالباس های دوران مدرسه ..و میوه فروشی هایی که توی تابستون سلطان مزه های ما بود .. نمیدونستم دعوت شده بودیم ... یهو از در پشتی امامزاده صالح سر در آوردیم ... وقتی وارد اونجا شدیم ..مروارید بهم گفت هر وقت دلم تنگ میشه میام اینجا ..یه حس غریبی داره ... ادامه دارد ...

کتابرمانعاشقانهمرواریدکنجکاوی
۵
۳
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایه
من یک سایه که بدنبال نور میگردم، نوری که اثری از سایه باقی نمیگذارد را میپرستم، ! اهل همینجا هستم ولی مرا به عنوان اینجایی نپذیرفتند، این است تمام آنچه باید بدانید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید