ویرگول
ورودثبت نام
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایهمن یک سایه که بدنبال نور میگردم، نوری که اثری از سایه باقی نمیگذارد را میپرستم، ! اهل همینجا هستم ولی مرا به عنوان اینجایی نپذیرفتند، این است تمام آنچه باید بدانید.
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایه
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

بخوانید مروارید بشنوید پراکنده گویی های یک سایه !

اپیزود سوم

#مروارید گفت هر وقت دلم تنگ میشه میام اینجا..یه حس غریبی داره!

چادرش رو به احترام امامزاده صالح علیه السلام محکمتر گرفت وگفت ببین #جلال_الدین ، من مرواریدم درست؟

گفتم برمنکرش ...

گفت من هنوز دنبال خودم دارم میگردم بعد تو یه باره اومدی میگی مروارید تو بشو لیلی، یکیمونم بشه مجنون؟

بدون اینکه جوابی ازم بگیره از روی نیمکت فلزی کنار دیوار بلند شد و رفت به سمت حوض آب وسط حیاط...

از دور تماشاش میکردم ... آفتاب میدرخشید ورنگ آسمون طور عجیبی بود سوز سرمای پاییز و غار غار کلاغا از یه طرف، فکرها وصداهایی که از توی سرم میشنیدمم یه طرف ، توی فکر فرو رفته بودم که چرا عاشق‌کسی شدم که نمیخواد عاشقش باشم، بلند شدم تا سکوتشو بشکنم، تا منو دید لبخندی زد ? وقتی بهش رسیدم صدای اذان کل آسمون رو پر کرد الله اکبررررر الله اکبررررر. ?

با انگشت اشاره اش به مصدر صدا اشاره کرد ولبخند زد...انگار هزار تا حرف تو این یه اشاره نهفته بود که همه رو اینطور خلاصه کرد.

رفتیم برای نماز ولی قبلش، قرار گذاشتیم هر کدوممون اومد بیرون بمونیم کنار قبر شهدای هسته ای تا همو گم نکنیم... چه میعادگاه عاشقانه و جذابی شد !

وقتی برگشتم توی نگاهش خوندم که شاید آخرین باریه که قراره ببینمش وداره مقدمات چیزی رو فراهم میکنه ولی به روی خودم نیوردم، با هم رفتیم به مغازه آش فروشی بیرون امامزاده .

مثل همیشه آش رشته با پیاز داغ زیاد گرفتیم با نگاه گرمش به زندگیم گرمی بخشیده بود خودش خبر نداشت من توی چه حالی هستم وقتی نگاهم میکنه یا اینکه باهام حرف میزنه تنها چیزی که ازم میدید اصرارهای بیش از حدم برای لیلی شدنش بود..

مرد آش فروش پرسید همسرتونن؟

نگاهی تو چشمای مروارید انداختم آب دهنمو قورت دادم گفتم بله، چشمای مروارید از این دروغ شاخدارم‌ زده بود بیرون ولی جلوی اون مرد آبروداری کرد و چیزی نگفت، مرد فروشنده گفت پسرم عقدنامه تعهد آدمها نیست دلشونه که تعهد میده به بودنشون،من و زنم سی وهفت هشت ساله باهمیم و وضع مادیمون خوب نبوده هیچوقت، ولی صفا داشتیم وقناعت، پسرم حواستو بیشتر به همسرت بده وکمتر به اینور اونور دل ببند تنها کسی که قراره یه عمر کنارت باشه بعد خدا ایشونه، مروارید هر جا میرفت هزار نفر طرفش بودن وحتی یک نفر توصیه منو بهش نمیکرد و این اذیتم میکرد، میدونم چرا اینطور بود چون مثل مروارید میدرخشید از صفا و نجابت و پاکی.

تموم خیابون های تهران هم اسمش میشن وقتی قراره یه عاشق دلتنگ باشه !!!
تموم خیابون های تهران هم اسمش میشن وقتی قراره یه عاشق دلتنگ باشه !!!


غذامون تموم شد سوار اسنپ شدیم که بریم ستاره های شب رو بهتر ببینیم، گفت دلش میخواد از توی ستلاریوم آسمون رو بهتر ببینه.

داشتم توی چشاش نگاه میکردم جهانی رو میدیدم که به انزوای چشماش کشیده شده بود... آب و آتش ... ادامه دارد.. #تهران

کتابعاشقانهرمانمرواریدنویسنده
۶
۲
دلنوشته های یک سایه
دلنوشته های یک سایه
من یک سایه که بدنبال نور میگردم، نوری که اثری از سایه باقی نمیگذارد را میپرستم، ! اهل همینجا هستم ولی مرا به عنوان اینجایی نپذیرفتند، این است تمام آنچه باید بدانید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید