۸ روش برای پرورش ذهنمان
مغز ما تنها عضو فعال در تمام شبانه‌روز است. بخشی که نه تنها مسئولیت خودش را بر عهده دارد؛ مسئولیت بدن ما را نیز به دوش می‌کشد. چه مسئولیت سلامتی بدن، و چه مسئولیت عملکرد بهینه و درست آن.
خبر خوب این که ما توانایی این را داریم که ذهنمان را پرورش دهیم و از این طریق، به «حالِ خوب» خود کمک کنیم.
سلامت ذهن و بدن در ارتباط با هم هستند و بر هم تاثیر می‌گذارند.
مراقبه کنیم:
مدیتیشن (مراقبه)، یکی از بهترین روش‌هایی است که به کمک آن می‌توانیم ذهنمان را پرورش کنیم. تمریناتی که توانایی ما را برای مشاهده‌گری افکارمان بالا می‌برند. اولین قدم‌ها برای تغییر عادات، دردسرساز است. رمز آن، استمرار داشتن است.
بهتر است با ۵ تا ۱۰ دقیقه مدیتیشن روزانه شروع کنیم و به مرور، زمان بیشتری را تخصیص دهیم.
با لحظه‌ی حال در تماس باشیم:
این که در افکارمان گم شویم اصلا سخت نیست، اما این الگوی روانی خسته‌کننده است و کارایی خاصی هم برای ما ندارد. کلیدش شاید این باشد که زمان‌هایی که نشخوار فکری می‌کنیم، متوجه آن شویم و خودمان را به بازگشتن به لحظه‌ي حال دعوت کنیم. حس‌های بدنی مختلف‌‌مان را بکاویم.
توجه کنیم به این که: چه می‌بینیم، می‌شنویم، لمس می‌کنیم، استشمام می‌کنیم یا می‌چشیم؟
به ذهنمان استراحت دهیم:
هیچ تفاوتی بین استراحت کردن در میانه‌ی یک دوی سرعت با استراحت کردن بین کارهای طاقت‌فرسای‌مان نیست. استراحت به معنای دمی آرام گرفتن است؛ تا ذهنمان کمی استراحت و تجدید قوا کند. استراحت کردن تمرکز، خلاقیت، انرژی و کارآمدی ما را افزایش می‌دهد.
فعالیتی را پیدا می‌کنیم که به‌نظرمان به تجدید قوای ما کمک می‌کند. خواندن، موسیقی گوش دادن، باغبانی کردن یا هر چیز دیگری که برای ما کارایی دارد.
محرک‌های دیجیتال را به حداقل برسانیم:
ما در عصر تمام محرک‌های حواس‌پرت‌کن دیجیتال زندگی می‌کنیم، که قادرند ما را از تمام چیزهایی که برایمان مهم‌اند دور کنند؛ و ما را در حالی به حال خودمان رها کنند که در احساسی از تنهایی، عمیقاُ غرق شده‌ایم.
می‌توانیم یک تمیزکاری اساسی دیجیتال را امتحان کنیم! مثل این که اعلان‌های تلفن همراه‌‌مان را به حداقل برسانیم، یا این که بازه‌های زمانی خاصی را برنامه‌ریزی کنیم و آگاهانه و با تصمیم خودمان از تکنولوژی و فضای دیجیتال فاصله بگیریم.
«خواب» را در اولویت بگذاریم:
خوابیدن، به ترمیم مغز و بدن ما کمک می‌کند و به تجدید قوای ما کمک می‌کند. خوابیدن همین‌طور، باعث بهبود حافظه، خُلق، خلاقیت و مهارت‌های حل‌مسئله می‌شود.
برای این که در هر لحظه بهترین خودمان باشیم؛ مهم است که زمان باکیفیتی را به «خودمان» اختصاص دهیم و تجدید قوا کنیم.
برنامه‌ریزی روتین‌های انتخابی برای خود:
روتین، کلید پرورش دادن ذهن و روان است. ما یک سیستم عصبی ذاتی و درونی داریم که می‌توانیم فعالش کنیم تا از ما حمایت کند. سعی می‌کنیم مدیتیشن را به یک روتین دیگری که هم‌اکنون در زندگی‌مان داریم (مثل مسواک زدن)، اضافه کنیم. خیلی زود، خود مسواک زدن به یک یادآور ذهنی برای تمرین مدیتیشن ما تبدیل می‌شود.
آسودن را تمرین کنیم و سخت نگیریم:
در تلاش بودن برای کنترل زندگی خود و زندگی دیگرانی که در زندگی ما هستند؛ یک بلیط تک‌سفره به اضطراب و خستگی مفرط غیرقابل تحمل است.
چیزهایی که بر آن‌ها کنترل داریم را بپذیریم، و اجازه دهیم تلاش‌هایمان برای همین لحظه‌ی اکنون کافی باشند. «سخت نگرفتن» کار چندان ساده‌ای نیست، تمرین و صبوری می‌خواهد. پس، سعی می‌کنیم با آن قسمتی از خودمان که این کار برایش سخت است، مشفق و مهربان باشیم.
با شهودمان هماهنگ شویم:
تمرین ذهنی وابسته به این است که با صداهای درون خودمان هماهنگ شویم و به آن‌ها اعتماد کنیم. همه‌اش درباره‌ی گوش کردن به حس شهودی‌‌مان و این است که مطابق آن دانش درونی عمل کنیم. این کار همیشه ساده نیست؛ ولی یک راه قدرتمند برای ساختن یک رابطه‌ی سرشار از اعتماد با دیگران است.
چه‌قدر حاضریم برای سلامتی‌مان از طریق پرورش ذهن خود تلاش کنیم؟
▫️ دریافت اپلیکیشن از وبسایت جآن
