ویرگول
ورودثبت نام
•••| FATEMEH |•••
•••| FATEMEH |•••زنده ام ، اما غرق در سکوتی مبهم ....
•••| FATEMEH |•••
•••| FATEMEH |•••
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

سومین شب ( نوشتم برای او ، بخوان برای ما ... )

۰۰ : ۰۰ سومین شب ، طبق قرار هر شبمون ...♡
۰۰ : ۰۰ سومین شب ، طبق قرار هر شبمون ...♡


روز سوم است و من هنوز نمیدانم باید چه کاری برای داشتن او انجام دهم .

تا دیروز ذهنم درگیر این بود که ؛

چه میخواهم ؟!

چه شد که ناخودآگاه خودم رادبه او باختم ؟!

و حالا میخواهم چه کنم ؟!

دری نیست که به آن فکر نکرده باشم و راهی نیست که را در نظر نگرفته باشم ...

در خلوت خودم که مغرور نبودم ، وقتی با تمام وجود میخواستمش و همیشه اولین سوالی که ذهنم را درگیر میکرد این بود که

چرا " احساست را به او نگویی " ، دلیلی برای پنهان کردنش و یا نگفتنش نبود .

اما نمیتوانستم به او بگویم که چقدر مشتاقت هستم ؟!

و همینطور نمیتوانستم به او بگویم که میدانی یعنی چه مشتاق کسی بودن ؟!

و در خیالاتم به جوابش با خودم میگفتم :

《 خب ، حالا که نمیدونی صبر کن ، من نشونت میدم ؛ آخه گفتنی نیست ، این چیزایی که من میگمو باید از توی چشام لمس کنی ؛ باید قلبموحس کنی... 》

اما به جمله ی بعد نرسیده با خودم سکوت میکردم ، چون دردش را میدانستم ، برای همین هم غمگین نبودم که نمیتوانستم همه ی این ها را به او بگویم .

خیلی پیشتر که با او صحبت میکردم و داستان غمهایش را برایم تعریف میکرد به من گفت :《 منو ببین و دل نبند ؛ هیچ وقت و به هیچ کس ... 》

همچنان که داشتم به چشم های سیاهش نگاه میکردم و سکوتی مرا در آغوش کشیده بود ، دلم میخواست به او بگویم :

《 که دست خود آدم نیست ؛ اما باشه ، تمام سعیمو میکنم ... 》

ولی انگار دیر شده بود ؛ هیچوقت فکر نمیکردم دلداده ی او شوم ...

شهریور است ، و من هر سال یک ماه قبل از آمدن پاییز به استقبال عاشقانه های این فصل میروم ...

هر شب دیوان را جلویم میگزارم و غزل کوتاهی از آن را حفط میکنم ، شاید هم هر دوشب یکی را ، تا در شب یلدا همگی را مهمان غزل هایم کنم ...

زندگی خوب بود و خوب هست ؛ صبح هایم را خواندن کتاب های مورد علاقه ام آغاز میکنم ،

و امروز کتاب یک عاشقانه آرام نادر ابراهیمی را برای بار دوم شروع به خواندن کرده ام ؛ حس میکنم حالا میتوانم جملاتش را زندگی کنم و از آنها مانند آتشی که درونم را خاکستر میکند استفاده کنم ، حالا میتوانم حرف نادر را که گفته :

"عاشق زمزمه میکند ، فریاد نمی کشد "

و یا " به انتظار تو ایستادن را دوست دارم "

یعنی چه ؟!...

و عصر ها را کار میکنم ،

گاهی طراحی وبسایت ، گاهی هم کارهای دیگر ...

اما اینکه داشتم سرم را با کار کردن گرم میکردم تا به چیز دیگری فکر نکنم ، مرا آزار میداد ، چون در نهایت آن کار تمام میشد اما ان آفکار هنوز بودند ...

این روز ها با اینکه شب ها دیر میخوابیدم و صبح ها زود تر از همیشه بیدار میشدم ، باز هم بیشتر از هر زمان دیگری انرزی داشتم .

برادرم که تب و تابِ مرا میدید مُدام با خنده میگفت :

《 چیشده عاشق شد؟! 》

با هم احساسِ راحتی میکردیم ، اما برایم عجیب بود که چرا هر بار این را میگوید ، آخر به او گفتم :

《 داداش رو پیشونیم چیزی نوشته؟اگه نوشته که بگو پاکش کنم ! 》

گفت :

《 نه چیز پاک کردنی ای نیست ، اینکه آدم همش میخواد خودشو به کارای مختلف سرگرم کنه و خسته ام نمیشه فقط میتونه حاصل یه چیزی باشه مثل ،" عشق " 》

بند بند وجودم حرف هایش را میفهمید ، همینطور ک داشتم فکر میکردم ...

گفت :

《 شبارو چیکار میکنی؟! 》

خندیدم ...

گفت :

《 منکه اینقدر خسته میشم که میوفتم و دیگه شبا برام فقط خوابه ، نه فک کردن به چیز دیگه ای ... 》

اما من ، فکر کردن به او را دوست داشتم ، برای همین شب ها را به شوق او مینوشتم ....

برایم جالب بود ، اینکه لازم نبود قبل از نوشتن ، چیزی را مطالعه کنم ولی حالا وقتی که به او فکر میکنم جملات همانند دریا میشدند ، و مرا همچون کشتی ای بی مقصد ، در خود غرق میکردند و کلمات همچون باران های غافلگیرانه ی اردیبهشت بر برگ برگ کاغذم فرود می آمدند ...

۳
۰
•••| FATEMEH |•••
•••| FATEMEH |•••
زنده ام ، اما غرق در سکوتی مبهم ....
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید