
راه سختی را انتخاب کرده ام ؛
هجران
و نبودن
و نشدن ....
اول تمام فعل ها ناخداگاه با نون شروع میشوند .
مطمعن نیستم
که واقعا میشود او را داشت ؟!
که .... ؟؟!!
که گاهی به اینکه واقعا میخواهمش یا نه هم شک میکنم ...
چه شروع سختی ،
مرا با خودم به چالش کشیده است .
اما مطمعنم که لذت داشتنش را با دنیا عوض نخواهم کرد ،
پس شروع میکنم
این بار هم نمیدانم چه میشود !
و شرط ادامه دادن ، همین است ...
گویا هنوز ایمان نیاورده ام که میشود
هنوز برایم غیر ممکن است
هنوز باور ندارم
خواستن او را ، نمیگویم
اینکه آیا می شود او را داشت ، را میگویم !!!
اما تا امید هست باید ادامه داد
و امید من در این راه خدواند است و میدانم که در نهایت برای من خیر خواهد کرد آنچه را میخواهم و تنها اوست که میتواند ...
_که طالبی چون مرا ، بین مشتریان بهشتش ندارد _