امشب درحال بازگشت به خانه بودم هوا نسبتا تاریک بود کوچه چراغی با نوری ضعیف داشت اطراف را با عجله نگاه میکردم که ناگهان متوجه حضور پسری شدم دورتر از من ایستاده بود کمی ترسیدم اما مکث کردم سرش پایین بود گریه می کرد سیگار تک تک ذرات وجودش را در خود حل میکرد ای کاش میتونستم برم بهش نزدیک بشم دستمالی تا شده از کیفم بیرون بیارم بزارم کف دستش بهش بگم هرچیزی که شده اشکال نداره نرفتم نزدیک نه بخاطر اینکه جنسیت متفاوتی داریم و توی جامعه عرف نیست یا نه بخاطر اینکه شب بود میترسیدم نه نه نه هیچکدوم نیست نرفتم چون نمیخواستم بهش دروغ بگم بهش یه مشت چرندیات تحویل بدم بگم پسر خوب چرا گریه می کنی سیگارتو خاموش کن برو خونه بخواب فردا صبح همه چی درست شده اینا فقط دروغن! چند شب پیش یه پست دیدم یه پسر به یه دختره میگفت تو دختری حیف نیست سیگار بکشی این جمله منو به فکر فرو برد میخواستم بنویسم فقط سلامتی دخترا مهمه؟ پس پسری که روزی چندین نخ سیگار میکشه چی؟ اون احساس نداره ؟ ناراحت نمیشه؟ دلش نمیشکنه؟ کاش جامعه تک بعدی نبود!.
