در شرایطی که ناترازی انرژی، افزایش بار شبکه برق در فصول گرم سال و چالشهای زیستمحیطی به یکی از دغدغههای اصلی کشور تبدیل شده است، بخش ساختمان و مسکن سهم بزرگی از مصرف انرژی را به خود اختصاص میدهد. این مسئله در استانهای جنوبی کشور، به ویژه خوزستان، به دلیل شرایط اقلیمی خاص و استفاده مستمر از سیستمهای سرمایشی، ابعاد جدیتری به خود میگیرد.
اما نگاه ما به مقوله «خانههای هوشمند» تا چه اندازه با نیازهای واقعی جامعه همخوانی دارد؟
تغییر پارادایم: از «لوکسگرایی» تا «ضرورت زیرساختی»
تا پیش از این، فناوری هوشمندسازی ساختمان در بازار ایران بیشتر به عنوان یک آپشن لوکس، تزئینی و تشریفاتی شناخته میشد؛ امکاناتی نظیر کنترل روشنایی از راه دور یا تغییر وضعیت پردهها با تلفن همراه. اما واقعیت این است که در معماری نسل جدید سیستمهای مدیریت ساختمان (BMS)، تمرکز باید از «تشریفات» به سمت بهرهوری انرژی و پایداری زیرساخت تغییر کند.
به عنوان یک پژوهشگر در حوزه مهندسی عمران و مدیریت ساخت، با اجرای یک فاز پایلوت در شهر اهواز تلاش کردیم سامانهای را طراحی کنیم که ساختمان را به یک موجودیت «خودآگاه» تبدیل کند؛ سیستمی که بتواند پارامترهای محیطی را تحلیل کرده و بهینهسازی مصرف را به صورت خودکار انجام دهد.
جزئیات فنی و معماری بومی سیستم
یکی از موانع اصلی در مسیر فراگیر شدن خانههای هوشمند، وابستگی شدید به تجهیزات وارداتی گرانقیمت و عدم تطابق آنها با زیرساختهای تأسیساتی موجود در ساختمانهای ایرانی است. در این پروژه تلاش شد تا با بهرهگیری از بستر اینترنت اشیا (IoT) و طراحی بردهای الکترونیکی سفارشی، راهکاری بومی و مقرونبهصرفه پیادهسازی شود.
این سامانه با پایش بلادرنگ (Real-time) پارامترهایی نظیر:
دمای محیط و رطوبت
میزان حضور افراد در فضاهای مختلف
بار الکتریکی شبکه و مصرف تجهیزات پرمصرف
قادر است هوشمندانه تصمیم بگیرد. برای مثال، سیستمهای تهویه مطبوع پیش از رسیدن به نقطه بحرانی مصرف، در بهینهترین حالت تنظیم میشوند تا از هدررفت انرژی جلوگیری شود.
نتایج اولیه: کاهش تا ۴۵ درصدی مصرف انرژی
ارزیابیهای اولیه از دادههای این پروژه پایلوت در اهواز نشان میدهد که مدیریت هوشمند بارهای سرمایشی و حذف مصارف ناخواسته در ساعات اوج بار، پتانسیل کاهش مصرف انرژی الکتریکی تا ۴۵ درصد را داراست. این دستاورد نه تنها هزینههای بهرهبرداری را برای ساکنان به شکل محسوسی کاهش میدهد، بلکه بار مصرفی روی شبکه توزیع برق را به شدت سبکتر کرده و طول عمر تجهیزات تأسیساتی را افزایش میدهد.
سخن پایانی
حرکت به سمت ساختمانهای هوشمند و هم راستا کردن آن با ضوابط مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان (صرفهجویی در مصرف انرژی)، دیگر یک انتخاب سلیقهای نیست، بلکه یک ضرورت برای آینده صنعت ساختوساز در ایران است. تلفیق دانش مهندسی ساخت با فناوریهای نوین میتواند راه را برای ایجاد «ساختمانهای با مصرف انرژی صفر» هموار کند.
نگارنده: پوریا فرزام | پژوهشگر مهندسی و مدیریت ساخت دانشگاه صنعتی امیرکبیر