
چه اتفاقی میافتد وقتی عاملهای هوش مصنوعی (AI Agents) به بخشی از نیروی کار صنعت بیمه تبدیل شوند؟
هوش مصنوعی دیگر فقط برای پاسخگویی به پرسشها و تولید محتوا به کار نمیرود. هوش مصنوعی عاملمحور (Agentic AI) امکان ایجاد عاملهای تخصصی را فراهم میکند که میتوانند شرایط را درک کنند، از تصمیمگیری پشتیبانی کنند و وظایف مختلف را در گردشکارهای بیمهای انجام دهند.
فرصت اصلی دیگر صرفاً خودکارسازی فعالیتها نیست؛ بلکه ایجاد محیط کاری یکپارچهتری است که در آن انسانها و عاملهای هوش مصنوعی در کنار یکدیگر کار میکنند.
مرحله بعدی تحول هوش مصنوعی در صنعت بیمه، به اقداماتی مربوط میشود که پس از دریافت دستور اولیه انجام میشوند.
بر اساس چارچوب عاملمحور بیمهای شرکت Deloitte، فرصتهای مهمی برای استفاده از عاملهای هوش مصنوعی در حوزههای زیر وجود دارد:
توزیع و فروش بیمه: تعامل با مشتری، پشتیبانی از فروش و کمک به انتخاب محصول.
بیمهگری و ارزیابی ریسک: تحلیل اطلاعات، ارزیابی ریسک و پشتیبانی از تصمیمهای قیمتگذاری.
خدمات بیمهای: پاسخگویی و مدیریت درخواستهای بیمهگذاران.
مدیریت خسارت: اولویتبندی پروندهها، بررسی اولیه و پردازش هوشمند خسارت.
این تغییر نشان میدهد که هوش مصنوعی دیگر صرفاً ابزاری نیست که کارکنان از آن استفاده کنند؛ بلکه میتواند به همکار عملیاتی آنها تبدیل شود.
شرکتهای بیمه باید مشخص کنند:
عاملهای هوش مصنوعی در کدام فرایندها ارزش تجاری قابلاندازهگیری ایجاد میکنند؟
کدام گردشکارها برای استفاده از این فناوری آمادگی دارند؟
عاملها چگونه باید با سامانهها و پلتفرمهای فعلی تعامل کنند؟
تقسیم کار میان کارکنان و عاملهای هوش مصنوعی در آینده چگونه خواهد بود؟
نکته اصلی این است که موفقیت به استفاده از هوش مصنوعی بهخودیخود وابسته نیست؛ بلکه به توانایی تبدیل آن به نتیجه عملیاتی و اقتصادی وابسته است.
یک پلتفرم ثابت ممکن است زمانی کارآمد باشد که محصولات و فرایندهای کسبوکار قابل پیشبینی باشند؛ اما صنعت بیمه دائماً در حال تغییر است.
شرکتهای بیمه با تغییرات مستمر در محصولات، نیازهای مشتریان، کانالهای فروش، الزامات مقرراتی و مدلهای عملیاتی روبهرو هستند. در چنین محیطی، سامانههای سخت و غیرقابلتطبیق میتوانند سرعت تحول را کاهش دهند.
نویسنده به پژوهشی از Deloitte اشاره میکند که بر اساس آن:
حدود دوسوم شرکتهای بیمه عمر و مستمری بررسیشده، بیش از یک سامانه مدیریت بیمهنامه دارند.
۲۳ درصد از این شرکتها از بیش از چهار سامانه مدیریت بیمهنامه استفاده میکنند.
۴۳ درصد اعلام کردهاند که پس از برنامههای نوسازی، قصد بازنشستهکردن هیچیک از سامانههای هستهای قدیمی خود را ندارند.
این ارقام نشان میدهند که نوسازی فناوری لزوماً به معنای حذف تمام سامانههای قدیمی و ساخت یک زیرساخت کاملاً جدید نیست. در بسیاری از موارد، راهکار مناسبتر، ایجاد قابلیت اتصال، پیکربندی و توسعه تدریجی سامانههای موجود است.
مقاله سه نمونه از شرکتهایی را معرفی میکند که با رویکردهای متفاوت، انعطافپذیری فناوری خود را افزایش دادهاند.
Cognizant Netcentric verbessert mit Allianz Direct die Customer Experience
Allianz Direct — یک تجربه دیجیتال، متناسب با بازارهای مختلف
این شرکت از یک پلتفرم دیجیتال قابلپیکربندی استفاده میکند تا مسیر اصلی ارائه خدمات بیمه را ایجاد کرده و آن را با تنظیمات و اجزای قابلاستفاده مجدد برای بازارهای مختلف بومیسازی کند.
درس کلیدی: برای ورود به بازار جدید، لازم نیست همهچیز از ابتدا ساخته شود؛ میتوان هسته مشترک را حفظ کرد و تفاوتهای بازار را از طریق پیکربندی مدیریت کرد.
Nationwide's Partner Platform - Insurer Innovation Award 2022 | PPTX
Nationwide — توسعه اکوسیستم با رویکرد API-First
این شرکت رویکردی مبتنی بر API را اتخاذ کرده است تا شرکای تجاری بتوانند به خدمات بیمهای آن متصل شوند. این رویکرد فرصتهای تازهای برای توزیع بیمه و توسعه اکوسیستم دیجیتال ایجاد میکند.
درس کلیدی: API فقط یک ابزار فنی نیست؛ میتواند زیربنای ایجاد کانالهای جدید فروش، مشارکتهای تجاری و محصولات مشترک باشد.
Digitalisation & The Future at Lloyd’s Programme
Corant Global — توسعه سریعتر محصولات با فناوری Low-Code
این شرکت از فناوری کمکدنویسی (Low-Code) برای تسریع توسعه محصولات جدید و واکنش سریعتر به تغییرات بازار استفاده کرده است.
درس کلیدی: کاهش وابستگی به توسعه نرمافزار سنتی میتواند زمان عرضه محصولات را کوتاهتر و توان تطبیق کسبوکار را بیشتر کند.
این سه نمونه به سه مسیر مکمل برای تحول فناوری بیمه اشاره میکنند: پیکربندی مجدد، یکپارچهسازی از طریق API و توسعه سریعتر با Low-Code.
ارزش واقعی فناوری قابلپیکربندی صرفاً در اجرای سریعتر پروژهها خلاصه نمیشود؛ بلکه در آزادی عمل برای تغییر است.
اگر محصولات، گردشکارها، یکپارچهسازیها و مسیرهای تجربه مشتری بتوانند همزمان با تغییر نیازهای کسبوکار تکامل پیدا کنند، شرکت بیمه میتواند سریعتر به بازار واکنش نشان دهد، بدون آنکه برای هر تغییر، زیرساخت فناوری خود را دستخوش بازسازی گسترده کند.
این رویکرد چند مزیت اصلی دارد:
تطبیق سریعتر محصولات: اصلاح شرایط، پوششها و فرایندهای محصول با نیازهای جدید بازار.
کاهش هزینه تغییرات: استفاده مجدد از اجزای موجود بهجای توسعه مجدد همه قابلیتها.
یکپارچهسازی آسانتر: اتصال به شرکای تجاری، شبکههای فروش و خدمات دیجیتال.
تجربه مشتری منعطفتر: طراحی مسیرهای متفاوت برای مشتریان، محصولات و کانالهای توزیع.
توسعه تدریجی: نوسازی سامانههای موجود بدون نیاز به جایگزینی یکباره همه زیرساختها.
از نگاه iNube، آینده فناوری بیمه را شرکتی تعیین نمیکند که بزرگترین مجموعه سامانهها و ابزارهای فناوری را در اختیار دارد؛ بلکه شرکتی موفقتر خواهد بود که بتواند فناوری خود را سریعتر با تغییرات کسبوکار هماهنگ کند.
با شخصیسازی بیشتر محصولات بیمهای و متصلتر شدن اکوسیستمهای ارائه خدمات، انعطافپذیری به یکی از قابلیتهای رقابتی مهم تبدیل خواهد شد.
مقاله برای مطالعه بیشتر، به سه موضوع دیگر نیز ارجاع میدهد:
آیا بیمه تعبیهشده (Embedded Insurance) در حال تغییر نحوه خرید بیمه توسط مشتریان است؟
آیا هوش مصنوعی میتواند فراتر از مکالمات با مشتریان، عملیات بیمه را متحول کند؟
آیا فناوری Low-Code میتواند تحول صنعت بیمه را سادهتر کند؟
صنعت بیمه همچنان در حال تحول خواهد بود. محصولات جدید عرضه میشوند، بازارهای تازه شکل میگیرند، مدلهای توزیع تغییر میکنند و انتظارات مشتریان افزایش مییابد.
در چنین شرایطی، پرسش مهم برای مدیران این نیست که آیا فناوری سازمان آنها مدرن است یا خیر؛ بلکه این است:
فناوری سازمان ما با چه سرعتی میتواند خود را با نیازهای آینده تطبیق دهد؟
پیام پایانی مقاله نیز بر همین موضوع تأکید دارد: سادهسازی فناوری بیمه، ایجاد قابلیت تغییر و ساخت سامانههایی است که بتوانند همراه با کسبوکار تکامل یابند.
#اینشورتک_ایران
@Insurtech_Iran
#اینشورتک_ایران
@Insurtech_Iran
آدرس کانال در پیام رسان بله
ادرس کانال در تلگرام