
کلماتی هستند بین انسانها که دارای مفهومها و برداشتهایند ؛ هر انسانی به نوبهی خود تفسیری از آن کلمات برای خود دارد...
عشق از آنهاست...
من در عالم خود ، عشق را جدای از ترشح یک هورمن در بدن میدانم ولی با این حال نمی توانم این یک کلمه
را در چند جمله تعریف کنم..خط ها و صفحات و کتابها برای تعریف درستش نیاز است... اما فکر میکنم
تمثیل راه مختصری برای تعریف عشق باشد و در این میان بهترین تمثیل برای عشق ، گذاشتن نام شهید در کنار آن است: عشق شهید یا شهید عشق
عشق بین شهید و خدا ، عشقی است وصف ناشدنی... عشقی است که می توان آن را از درجهی بالایش که
عشق سرور شهیدان، حسین بن علی(ع) و برادرش ابوالفضل است به پایین که مانند سلیمانی ها و فهمیده ها و
حججی ها و چمران ها و فخری زاده ها و حتی علیلندیها باشند پیدا کرد...
ای شهیدان...من در این میان ، چه کاری میتوانم بکنم ، جز دیدن این عشق شما و قبطهی بر آن... و جز دیدن این رزق شما و حسرت بر آن..ُ
.آرزویم این است که در نزد خدا ( بل احیاء عند ربهم یرزقون) و در پیشگاه رهبر و امامم ( انا لا نعلم منه الا خیرا) باشم...
ِشما شهیدان در راه عشق، به آرزویمان رسیدید ، دست ما جاماندگان را هم بگیرید...
ای شهیدان، عشق مدیون شماست
هر چه داریم ما از خون شماست...
التماس گوی شما: حسین شورگشتی