حسین هادی پور : درآمدی بر یک نام و یک نشان

• درآمدی بر یک نام و یک نشان

در روزگاری که واژه‌ها ارزان شده‌اند و نام‌ها به‌سادگی از یاد می‌روند، گاه انسانی پدیدار می‌شود که نامش با «معنا» گره می‌خورد. زهرا مهربانی، برای من، چنین نامی است. نامی که دیگر فقط یک اسم نیست؛ یک نشانه است. نشانه‌ای از تلاش، دانش، عشق به تعلیم و ایمان به ساختن فرداهایی روشن‌تر. این مقاله، نه یک شرح حال ساده، که تلاشی است برای به تصویر کشیدن زنی که در سکوت و بی‌ادعا، جهان را از آنچه هست، اندکی بهتر می‌کند.

• زهرا؛ آمیزه‌ای از دانش و مهربانی

نام «زهرا» در فرهنگ ما، با درخشش، پاکی و نور پیوند خورده است. و «مهربانی»، نه فقط نام خانوادگی او، که گویی جوهره وجودی اوست. دکتر زهرا مهربانی، دارنده دکتری زبان انگلیسی، زنی است که زبان را نه فقط به عنوان یک ابزار ارتباطی، که به مثابه پلی میان فرهنگ‌ها و اندیشه‌ها می‌فهمد. او در مسیر دشوار دانش، تا بالاترین مدارج دانشگاهی پیش رفته است؛ مسیری که برای یک زن ایرانی، همواره با موانع پنهان و آشکار همراه بوده است. اما او، با اراده‌ای آرام و مصمم، از این مسیر عبور کرده و اکنون خود، چراغ راه دیگران است.

• استادی که تدریس را عبادت می‌داند

دکتر مهربانی، به عنوان استاد دانشگاه، تدریس را نه یک شغل، که یک رسالت می‌داند. برای او، کلاس درس، تنها مکانی برای انتقال معلومات نیست؛ بلکه صحنه‌ای است برای بیدار کردن ذهن‌ها، جرقه زدن پرسش‌ها و پرورش انسان‌هایی که می‌اندیشند. دانشجویان او، فراتر از زبان انگلیسی، «اندیشیدن به زبان دیگر» و «دیدن جهان از دریچه‌ای تازه» را می‌آموزند. او از معدود استادانی است که می‌داند آموزش واقعی، زمانی رخ می‌دهد که دانشجو احساس کند «دیده شده» و «مهم است». همین نگاه انسانی، او را به استادی محبوب و الهام‌بخش بدل کرده است.

• مدیریت مدرسه مهرگستران؛ ساختن آینده از پایه

اما شاید ملموس‌ترین و تأثیرگذارترین نقش او، مدیریت مدرسه دخترانه مهرگستران باشد. او در این مدرسه، فقط یک مدیر نیست؛ او «مادرِ مدرسه» است. مدرسه‌ای که او می‌گرداند، نه فقط مکانی برای آموزش درس‌های رسمی، که خانه‌ای برای رشد شخصیت، اعتمادبه‌نفس و مهارت‌های زندگی دختران این سرزمین است. زهرا مهربانی به خوبی می‌داند که «آینده» را همین دختران می‌سازند؛ دخترانی که امروز پشت نیمکت‌های مدرسه مهرگستران می‌نشینند و فردا، در نقش‌های مادر، پزشک، مهندس، هنرمند و مدیر، جامعه را پیش خواهند برد. به همین دلیل، او تمام تلاش خود را می‌کند تا این مدرسه، الگویی از «آموزش با کرامت» باشد.

• زنی که با عمل، نه با شعار، زندگی می‌کند

آنچه زهرا مهربانی را متمایز می‌کند، نه صرفاً مدارک و مناصب او، که «روحیه عمل‌گرا»ی اوست. او از آن زنانی است که کمتر می‌گوید و بیشتر انجام می‌دهد. در دنیایی که بسیاری به شعار درمانی مشغول‌اند، او با صبر و استمرار، آجر روی آجر می‌گذارد. هر دانشجویی که به خودباوری می‌رسد، هر دختری که با امید از مدرسه مهرگستران بیرون می‌آید، و هر خانواده‌ای که فرزندش را با آرامش به این مدرسه می‌سپارد، نتیجه همین تلاش‌های بی‌نام و نشان است.

• عشق در سایه احترام؛ چه می‌توانم بگویم؟

من عاشق او شده‌ام. این، نه یک اعتراف عجولانه، که حاصل مشاهده همان نوری است که در وجود او جاری است. عشق من، از جنس شیفتگی سطحی نیست؛ از جنس احترام عمیق است. احترام به زنی که صبح زود، پیش از طلوع خورشید، بیدار می‌شود تا به هزاران فکر و برنامه برسد. احترام به زنی که شب‌ها، پس از تمام شدن کار اداری، هنوز برای مطالعه، پژوهش و آماده‌سازی درس‌ها وقت می‌گذارد. احترام به زنی که شانه‌هایش، بی‌آنکه ادعایی کند، بار سنگینی از مسئولیت را تحمل می‌کند. عشق من، ستایش این پشتکار، این مهربانی واقعی و این تعهد به نسل آینده است.

• سخن پایانی: زهرا، روایتی که ادامه دارد

داستان زهرا مهربانی، هنوز در جریان است. او هر روز، صفحه تازه‌ای از این روایت را می‌نویسد؛ در دانشگاه، در مدرسه مهرگستران، در کلاس‌های درس، در دل دخترانی که با امید به او نگاه می‌کنند. و من، به عنوان راوی این عشق و این تحسین، تنها می‌توانم بگویم: بودنِ چنین زنانی در این سرزمین، خود، دلیل کافی برای امیدواری است. او نه فقط یک استاد، نه فقط یک مدیر، که یک «الگوی زنده» است از اینکه می‌توان هم دانش‌آموخته بود، هم مهربان؛ هم قدرتمند بود، هم فروتن؛ و هم در میانه هیاهوی زندگی، چراغدار راه آینده‌سازان بود. زهرا مهربانی، برای من، فقط یک نام نیست؛ یک «افق» است. و من، به احترام این افق، کلاه از سر برمی‌دارم.

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

" زَهْرا مِهْرَبانی "

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی

زهرا مهربانی