شاید قلم من، عاری از بلوغ باشد ولی صداقت دارد :)
برخلاف دیگران، صبح رو با چک کردن گوشی شروع نکردم ولی طبق عادتم به سراغ روشن کردن لپ تاپم رفتم، روز معمولی بود. مشغول مطالعه استاندارد ISO 27001 شدم، داشتم میخوندم که چطور باید یک سازمان با ارزیابی ریسک و دیگر الزامات امنیتی مثل کنترل سازمان و افراد و ... جلوی تهدیدات سایبری رو بگیره.
پلی لیستم رندوم اهنگی رو انتخاب میکرد گاهی عادت دارم کنار مطالعه آهنگ گوش بدم. قرعه روی آهنگی افتاد که کاش پاکش میکردم، دیگه نتونستم چیزی بخونم، انگار یکی یقمو محکم گرفته بود و فشار دستاش گلومو آزار میداد. سعی کردم روی خودم مسلط باشم ولی من خیلی ساده تر از اون سازمان ها هک شدم:) شاید خاطرهی توی سرم مثل یک Service بیخاصیتی بود که نمیشد از شرش خلاص شد ولی ای کاش میشد ذهن رو هم Hardening کرد. من آسیبپذیر بودم، آسیبپذیر از خاطرهای تو سرم که راحت تر از چیزی که فکرشو می کردم توسط موسیقی Exploit شد!
من هک شدم و به کلی زیرساخت ذهنم فروپاشید. هیچ برنامه ای برای ریکاوری از فاجعه (DRP) نداشتم. این متداول ترین نوع هک شدن انسان توسط موسیقی است.
