ویرگول
ورودثبت نام
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـخلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خواندن ۱ دقیقه·۳ ماه پیش

پنجره را باز کن

پشت به پنجره نشسته
پرده ها را پایین کشیده ای
مثل بچگی هایت دوباره زانوهایت را بغل کرده ای
گمان می کنی دنیا به آخر رسیده
من هرچقدر هم بگویم که امید
می تواند دوباره ویرانه های وجودت را مرمت کند چاره ساز نیست
پس می روم به آشپزخانه
یک لیوان شربت بهارنارنج خنک درست می کنم
شربت را به تو می دهم
پرده ها را کنار می زنم
و پنجره را باز می کنم
نور خورشید اتاق را روشن می کند
و طبق معمولی نق می زنی که گرمت شده
و باید کولر را روشن کنم
ولی روشن نمی کنم
می خواهم همین گرمای بی رحم
به وجودت رخنه کند و دلمردگی هایت را بسوزاند
هوای تازه صبح در اتاق پر می شود
کم کم سروکله گنجشک ها پیدا می شود
تو دوباره نق می زنی که صدایشان آزارت می دهد
اما باید این آواز تو را آزار بدهد
و این گنجشک ها سرزندگی و شوق شان را به رخ تو بکشند ؛
من باید هرطور که شده به تو ثابت کنم که طبیعت با تمام وجود آواز زندگی سرمی دهد
و تو نباید مانند تکه ای یخ بی جان در گوشه اتاق تسلیم بشوی
باور کن که طبیعت هرساله شرایط بسیار سخت تری را پشت سر می گذارد
ولی هر روز صبح وقتی پنجره را باز می کنی
با خوشرویی آیات زندگی را به وجودت تزریق می کند
پس پنجره را باز کن ..

پنجرهاتاق
۱۸
۴
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید