ویرگول
ورودثبت نام
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـخلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

عطرِ خوشِ خاک

قطره های باران به شیشه پنجره برخورد می کنند
گویا آمده اند تا مرا خبر کنند
خبر آمدن تو را آورده اند ؛
سراسیمه کتابی را که به دست گرفته ام به زمین پرت می کنم
سرلخت و پریشان به سمت حیاط می دوم
قطره های درشت باران پی در پی خودشان را به صورتم می کوبند
آنها هم از شوق دیدن تو مثل من تعادل شان را از دست داده اند ،
الان اگر همسایه من را ببیند خواهد گفت که دیوانه شده ام
اما به قول خودت ؛ دیوانگی ما به کسی ربط ندارد !
روی زمین کنار باغچهء کوچکی با دستان خودت ساخته ای می نشینم
زمین خیس است
ولی من سرمایی حس نمی کنم !
تو آمده ای و من و قطره های باران از گرمای حضورت حسابی گر گرفته ایم
دستم را به سمت برگ های درخت بِه می برم
برگ های بِه مثل مخمل نرم و لطیف اند
درست مثل دست های تو
خودت گفته ای که هر وقت دلتنگ دستانت شدم این برگ های مخملی را نوازش کنم !
تو عاشق عطر بِه بودی
و حالا این میوه های نوجوان و نارس روی شاخه های سبز حسابی خیس شده اند و عطرشان گل حیاط را پر کرده ؛
قلبم به تپش می افتد
قطره های باران بیقراری می کنند ،
همه چیز گواهی بازگشت تو را می دهد
ولی هرچه به اطراف نگاه می کنم تو را نمی بینم
دیگر حکایت بچگی هایت نیست که پشت درخت ها پنهان شوی و پیدایت کنم
واقعا نیستی، ولی قلبم گواهی می دهد باید همینجا کنارم نشسته باشی !

به یکباره عطرِ ملایمی که همیشه به پیراهنت می زدی در ریه هایم پر می شود
حالا خبری از باران نیست
ولی صدای قدم هایت می آید
و هر لحظه بیشتر عطرت در فضا پر می شود
سرم را سمت خاکِ باغچه می برم
خاک از باران سیراب شده
و حالا عطرِ تنِ تو از رطوبتِ خاک برخاسته ؛
تو از همان اول هم سخاوتمند بودی
و حتی عطرِ تنت را هم به خاک بخشیده ای تا باران بخورد و کلِ شهر را عاشق کند ،
من اشتباه نمی کردم
تو همیشه کنارم هستی
در همین حوالی
زیر شاخه های درخت بِه و خاک باران خورده ..

باران
۰
۰
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید