ویرگول
ورودثبت نام
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـخلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خواندن ۱ دقیقه·۳ ماه پیش

شوق پرواز

جسم نمی تواند تن به مسیری سخت و طاقت فرسا بدهد
ذهن توان به آغوش گرفتن درد های عمیق را ندارد
هر دو بالاخره کم می آورند
و می زنند به جاده خاکی
فقط روح است که می تواند جسم را به تحرک وادار کند
روح می تواند تو را به دنبال خود بکشد
و این هم ممکن نیست مگر اینکه روحت متصل به منبعی بی نهایت باشد
منبعی فراتر از آرزوهای حقیرِ ذهن
منبعی که از جنسِ خود روح است
از تبار زلالی یک چشمهء آب میان کوه های قندیل بسته
خنکایی که روح را نوازش و سیراب میکند
روحت اگر سیراب شود
جسم حتی اگر روزها با لب تشنه در بیابان سر کند دم نمی زند

اگر روح در آرامشِ سایه سارِ حقیقت غرق باشد
جسم و روح برای حفظ این آرامش و رسیدن به اکسیرِ آن توان عبور از سنگلاخی ترین مسیر ها و درک عمیق ترین درد ها را هم خواهند داشت
فقط کافی است ذره ای از لذت پرواز را بچشی
آن وقت روحت میل شدیدی به پرواز پیدا می کند و جسم نمی تواند به سینه خیز رفتن قانع باشد
و تو باید این شوقِ پرواز را
از حقیقی ترین ملجا و پناهِ جان ها طلب کنی ..

پروازروح
۱
۰
حُـسـنـیـهـ
حُـسـنـیـهـ
خلوت نشینِ خاطرِ دیوانهء منی ..
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید