تجربه ای که بعد از مدتها تعامل با دوستان مذهبی بدست آوردم اینه که متاسفانه اکثرشون یعنی حداقل اکثر کسانی که من باهاشون ارتباط داشتم به جبرگرایی و تقدیرگرایی باور دارن
نمی دونم این باور غلط رو چطور پیدا کردن
فکر میکنم علتش برداشت غلط از توکل به خدا بوده باشه
یعنی اینطوری هست که تلاش چندانی نمی کنن و درعین حال انتظار دارن چون خیلی آدم مسلمونی هستن :) خدا بهشون کمک کنه !
تهشم که نتیجه ای نمی گیرن همه چی رو گردن خدا می اندازن و میگن که حتما صلاح من این بوده
جالب هم اینجاست وقتی بهشون نهیب می زنی که؛ داداش! این نتیجه تنبلی و کم کاری خودت بوده اگه خوب کار می کردی سرنوشتت طور دیگه ای رقم می خورد محکومت می کنن که تو به خدا اعتقاد نداری !
من از چنین آدم هایی متنفر هستم
آدم های سست عنصر و ضعیف که هیچ تلاشی برای زندگی خودشون نمی کنن و انتظار دارن با خوندن دعای توسل براشون معجزه بشه !
وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ
و اینکه برای انسان جز آنچه تلاش کرده هیچ نصیب و بهره ای نیست ..
سوره نجم، آیه ۳۹
