داستان اول: ماجراجویی میکروبهای بازیگوش در دستانِ سامی
سامی عاشق نقاشی با گواش است. یک روز بعد از نقاشی، بدون شستن دستهای رنگیاش، یک سیب خوشمزه برداشت. همان لحظه، میکروبهای کوچک و نامرئی که روی دستش بودند، هورا کشیدند: «وقت ناهار است! بپریم روی سیب!» سامی سیب را گاز زد و میکروبها وارد شکمش شدند. چند ساعت بعد، سامی دلدرد گرفت و نتوانست به پارک برود. حالا سامی یاد گرفته است که میکروبها همیشه منتظرند؛ او حالا با صابون، یک مهمانی کفآلود راه میاندازد تا همه میکروبها را به فاضلاب بدرقه کند.
داستان دوم: نبردِ مسواکِ جادویی در قلعه سفید
دندانهای «رها» مثل ردیفی از سربازان سفیدپوش در یک قلعه هستند. اما یک شب، رها تنبلی کرد و مسواک نزد. شبهنگام، هیولاهای شیرینیخور از سوراخهای ریز دندانهایش بیرون آمدند و شروع به خرابکاری کردند. فردا صبح، رها با درد دندان بیدار شد. از آن روز، او مسواکش را مثل یک شمشیر جادویی به دست میگیرد و هر شب با حرکات دایرهای، تمامِ هیولاهای باقیمانده از شام را تار و مار میکند تا قلعهاش همیشه سفید و درخشان بماند.
داستان سوم: قهرمانِ حمام و حبابهای نجاتبخش
«آرتین» فکر میکرد حمام کردن وقت تلف کردن است. اما یک روز متوجه شد که بدنش بعد از بازی در خاک، بوی ناخوشایندی میدهد. او وارد وانِ پر از حباب شد و فهمید هر حباب، یک سپر محافظ است. وقتی لیف را روی پوستش کشید، تمامِ خستگیها و کثیفیها مثل یک غبار تیره شسته شدند. آرتین حالا میداند که حمام، ایستگاهِ شارژ دوبارهی بدن است؛ او از حمام بیرون میآید، در حالی که مثل یک ابرقهرمان تمیز، بوی گلهای بهاری میدهد.
داستان چهارم: رازِ ناخنهای مرتبِ نیلوفر
نیلوفر همیشه ناخنهایش را میجوید. مادرش به او گفت: «میدانی زیر ناخنهایت چه خبر است؟» نیلوفر با ذرهبین نگاه کرد و دید که دنیایی از خاک و میکروب زیر ناخنهایش مخفی شدهاند. او ترسید و تصمیم گرفت ناخنگیرش را به عنوان یک ابزارِ نظافت بپذیرد. حالا ناخنهای نیلوفر همیشه کوتاه و تمیز هستند و دیگر هیچ میکروبی نمیتواند در آن خانههای کوچک قایم شود. او حالا با افتخار دستهایش را به همه نشان میدهد.
داستان پنجم: داستانِ پیراهنِ تروتمیز و بویِ خوشِ نظم
«بردیا» همیشه لباسهایش را گوشهای پرت میکرد. یک روز صبح، وقتی خواست لباسش را بپوشد، دید که لباسش چروک و بدبو است. او فهمید که لباسها هم مثل آدمها نیاز به استراحت و جای تمیز دارند. بردیا یاد گرفت که لباسِ کثیف را در سبد مخصوص بیندازد و لباس تمیز را با دقت در کمد بچیند. حالا او همیشه مرتب است و هر صبح، با پوشیدن لباسهای خوشبو، احساس میکند که آمادهی فتحِ دنیای بازیهاست.
داستان ششم: گوشهای تمیز، دنیایِ خوشصدا
«آوا» عاشق شنیدن آواز پرندهها بود. اما یک روز، گوشش گرفت و دیگر نتوانست صدای جیکجیک پرندهها را بشنود. دکتر به او گفت که جرمِ گوشهایش جمع شده و باید همیشه بعد از حمام، با یک حوله نرم اطراف گوشش را خشک کند. آوا حالا میداند که گوشها دریچههای طلاییِ دنیای صداها هستند. او با مراقبتِ روزانه، همیشه گوشهایش را آماده نگه میدارد تا هیچ نتِ موسیقیای را از دست ندهد.
داستان هفتم: ماجرایِ شانه و گرههایِ کلافه
موهای «سپهر» همیشه گره خورده بود و شانه کردنشان مثل یک نبرد بزرگ بود. یک روز که موهایش حسابی به هم پیچیده بود، مادرش یادش داد که شانه کردن، مرتب کردنِ نظمِ موهاست. سپهر یاد گرفت هر روز موهایش را شانه کند تا میکروبها و آلودگیها لابلای موهایش گیر نکنند. حالا موهای سپهر مثل یک جنگلِ منظم و آراسته است و او هر صبح، با لذت شانه را روی سرش حرکت میدهد.
داستان هشتم: پاهایِ خسته و جورابهایِ تمیز
«پارسا» عاشق فوتبال است. او بعد از هر بازی، جورابهایش را درمیآورد و روی زمین میانداخت. یک روز، پاهایش شروع به خارش کرد و قرمزیِ بدی روی انگشتانش دید. فهمید که عرقِ پا و جورابِ کثیف، خانهی گرمی برای قارچهای مزاحم است. پارسا حالا بعد از هر فعالیت، پاهایش را میشوید و جورابِ تمیز میپوشد. او فهمیده است که پاهایش، ستونهایِ پرقدرتِ حرکتش هستند و باید همیشه در محیطی خشک و پاک نگه داشته شوند.
داستان نهم: عطسه و دستمالکاغذی؛ محافظانِ نامرئی
«سارا» وقتی عطسه میکرد، همهجا پخش میشد. تا اینکه یک روز، دوستش را به خاطر عطسههای سارا مریض کرد. سارا خیلی ناراحت شد. مادرش به او یاد داد که دستمالکاغذی، مثل یک سپر در برابرِ پرتابِ میکروبهاست. حالا سارا یاد گرفته است که هنگام عطسه یا سرفه، فوری دستمال را جلوی بینی و دهانش بگیرد. او حالا به دوستانش هم یاد میدهد که چگونه با یک دستمال کوچک، جلوی یک ارتشِ میکروبی را بگیرند.
داستان دهم: دستهایِ شسته، بلیطِ ورود به سفره
«علی» همیشه قبل از شستن دستها، سرِ سفره مینشست. یک روز متوجه شد که مادرش اجازه نمیدهد لقمهای بردارد. مادر گفت: «دستهای تو با هر چیزی که لمس کردهاند، در تماس بودهاند. میز، اسباببازی، دستگیره در...». علی با تعجب به دستهایش نگاه کرد و با عجله به سمت روشویی رفت. او یاد گرفت که شستنِ دستها قبل از غذا، مثل خریدنِ یک بلیطِ طلایی برای ورود به دنیایِ طعمهاست؛ بلیطی که سلامتیِ او را تضمین میکند.