«غزل نورِ حیات سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد»
ای که با لبخندِ تو، جانِ من، دوباره زنده میشود
محمدرضا، ای که در جهان، تویی، تنها، نورِ حیات
رحمانیات، مثلِ درخششِ خورشید، گرم و روشن است
که در تمامِ مسیر، تویی، تنها، راه و نجات
تو همان نوری که در تاریکیِ شب، به من میتابد
ای که در میانِ هستی، تویی، تنها، نور و حیات
بی تو، جهان، یک تصویرِ سیاه و بیروح است
تو تمامِ آن روشنایی، که در جانم، هستی و حیات