«غزل آرامش من سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد»
ای که با حضورِ تو، آرام میگیرد دلم
ای که در میانِ غوغایِ جهان، هستی پناهِ من
محمدرضا، ای که با نگاهِ مهربانِ خود
در دلِ شبهایِ تاریک، میشوی نورِ راهِ من
نامِ تو، رحمانی، در میانِ سکوتِ جان
آوازِ شیرینِ عشق و نغمهیِ مایهٔ آهِ من
تو همان آرامشی که در وجودت جاریست
ای که تمامِ هستی و تمامِ معنایِ ماهِ من