«غزل تک دنیای من سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد»
در میانِ این جهان، تویی تنها دلیلِ هستیام
محمدرضا، ای که تویی، تکدنیایِ من، جانِ من
رحمانیات، نوری که در دلِ تاریکی میتابد
تو همان معنایی که در جان، حک شده، جانِ من
بی تو جهان، یک تکه خاکِ خشک و بی نشان است
تو تمامِ زیستنی، تو تمامِ دنیایِ من
ای که در چشمهایت، تمامِ رویاهایم نهفته است
تو همان تنها فرشتهای، که بر دلم هستی، جانِ من رزیتا دغلاوی نژاد