داستان کودکانه «لغزشِ رویاییِ مانی»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
مانی با جورابهای پشمیاش روی کفِ پارک
تِ سالن میدوید. ناگهان پایش لیز خورد و با خنده روی زمین افتاد. او گفت: «وای! زمین خیلی لیز بود، انگار روغن ریخته بود!» مادر گفت: «نه مانی، این اثرِ اصطکاکِ کم است. جوراب تو و کفِ زمین، خیلی خوب روی هم میلغزند چون اصطکاکِ بینشان کم است. اگر کفشهای کتانی میپوشیدی، اصطکاک زیاد میشد و دیگر لیز نمیخوردی.» مانی در حالی که بلند میشد گفت: «پس اصطکاک مثل یک دستِ نامرئی است که جلوی لیز خوردن مرا میگیرد!»
