
داستان کودکانه کلیدِ جادوییِ «چرا؟»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
مدرسه به پایان رسیده بود. مریم در روز آخر کلاس، به معلمش گفت: «آقای معلم، ما کلی چیز یاد گرفتیم؛ از اتم و برق گرفته تا ستارهها و گیاهان. اما آیا علم تمامِ رازهای دنیا را برای ما باز کرد؟ آیا دیگر چیزی برای کشف کردن باقی نمانده؟»
معلم به پنجره نگاه کرد و گفت: «مریم جان، علم مثل یک دریچهی بزرگ است که ما را به درونِ یک اتاقِ بیانتها میبرد. هر بار که ما فکر میکنیم همه چیز را فهمیدهایم، یک پنجرهی جدید باز میشود که هزاران سوالِ جدید در آن هست. رازهای دنیا تمام نمیشوند، چون دنیای ما مدام در حال تغییر و کشف کردن است.»
مریم پرسید: «پس چطور میتوانم از این رازها برای بهتر کردنِ دنیا استفاده کنم؟»
معلم پاسخ داد: «با یک کلمهی جادویی. همیشه از خودت بپرس: "چرا؟" و "چطور؟". وقتی میپرسی "چرا باران میبارد؟" یا "چطور میتوانیم انرژی را از خورشید بدون آسیب زدن به زمین بگیریم؟"، در واقع داری کلیدِ کشف و اختراع را در دست میگیری. دانشمندانِ بزرگ، کسانی نبودند که همه چیز را میدانستند، بلکه کسانی بودند که هرگز از پرسیدنِ "چرا" دست نکشیدند.»
مریم با لبخند به دفترچهی داستانهایش نگاه کرد. او حالا میدانست که این ۳۰ داستان، فقط شروعِ یک سفرِ بزرگ و بیپایان است.
نکتهی علمی برای کودک:
بزرگترین ابزار هر دانشمند و مخترع، «کنجکاوی» است. پرسیدن سوالات "چرا" و "چطور"، موتور محرکهی علم است که باعث میشود ما هر روز چیزهای جدیدی را کشف کنیم و دنیا را برای زندگی کردن، جای بهتری بسازیم.