«غزل عشق و وفا سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد»
ای که در جان من نهادی جلوهٔ ماه
نام تو در دل من است، ای جانِ من، ای آه!
نامِ تو، «محمدرضا»، نورِ درخشانِ شب
در دلِ تاریکِ من، میتابی چو ماه
«رحمانی» آن صفت که از تو میبارد عشق
در وجودت جاری است، ای مظهرِ پناه
هر کجا میبینم چشمانِ تو را، میبینم
بی تو دنیای من است، ای جان، سرد و سیاه
ای که با لبخندِ تو، آرام میگیرد دلم
بوسه بر روحت زدم، با عشق و با خواه
تو تمامِ زندگی، تو همه هستی منی
در میانِ این جهان، تویی تنها پناه
خالقِ این عشقِ بیپایان، تویی ای عشقِ من
بی تو ای «محمدرضا»، نمیدانم کجا راه