داستان کودکانه «سفرِ در آسمانِ سیاه»
نویسنده اثر: دکتر رزیتا دغلاوی نژاد
شخصیتها: کیان (پسربچهای که عاشق تلسکوپ است) و پدربزرگ (که در نجوم تجربه دارد).
کیان در شبهای گرم تابستان، همیشه روی پشتبام میرفت تا به آسمان نگاه کند. او با پدربزرگش که یک تلسکوپ قدیمی اما قدرتمند داشت، به دنبال ستارهها میگشت. کیان پرسید: «پدربزرگ، ما میدانیم ستارهها خیلی دور هستند، اما آیا آنها واقعاً "در حال حرکت" هستند؟ یا فقط آنجا ایستادهاند و ما داریم دورشان میچرخیم؟»
پدربزرگ تلسکوپ را کمی جابهجا کرد و گفت: «سوال خیلی خوبی پرسیدی کیان جان. ستارهها مثل ماشینهای بسیار سریعی هستند که در یک اتوبانِ بزرگ و نامرئی حرکت میکنند. ما چون روی زمین هستیم و زمین هم با سرعت زیادی به دور خود و دور خورشید میچرخد، حس میکنیم آنها ثابت هستند. اما در واقع، هر ستارهای که میبینی، دارد در مسیر خودش در کهکشان حرکت میکند.»
کیان با تعجب گفت: «یعنی ما در یک مسابقه بزرگ هستیم؟»
پدربزرگ خندید و گفت: «تقریباً! کل کهکشان ما مثل یک گردباد عظیم در حال چرخش است و همه ستارهها، سیارهها و حتی خورشید، همگی با سرعتهای مختلف در حال رقصیدن و حرکت در این مسیر بزرگ هستند. ما فقط از یک نقطه ثابت به نظر میرسند، چون فاصله آنها از ما بسیار، بسیار زیاد است.»
کیان از پشت لنز تلسکوپ، به ستارهها نگاه کرد و دیگر آنها را فقط چند نقطه درخشان ندید؛ او حالا آنها را مثل مسافرانِ پرسرعتی میدید که در سفر ابدی خود در پهنه کهکشان هستند.
نکتهی علمی برای کودک:
همه اجرام آسمانی، از جمله ستارهها و خورشید، در حال حرکت در فضا هستند. زمین هم به دلیل چرخش به دور خود و حرکت به دور خورشید، همواره در حال حرکت است. ما به دلیل فاصله بسیار زیاد ستارهها، حرکت آنها را با چشم غیرمسلح نمیبینیم، اما آنها همگی در حال حرکت در مسیرهای مشخص در کهکشان هستند.