داستان کودکانه «آهنربایِ جادوییِ اِلمین»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
شخصیتها: اِلمین (پسربچهای که عاشق ابزارآلات است) و پدربزرگ (یک ساعتساز قدیمی).
اِلمین در کارگاه پدربزرگ، یک آهنربای کوچک و قوی پیدا کرد. او با هیجان شروع کرد به نزدیک کردن آن به اشیاء مختلف. آهنربا به میخهای آهنی میچسبید، اما وقتی آن را به یک مداد چوبی یا یک تکه پلاستیک نزدیک میکرد، هیچ اتفاقی نمیافتاد.
اِلمین با تعجب گفت: «پدربزرگ! این آهنربا فقط با بعضی چیزها حرف میزند. چرا با مداد من حرف نمیزند؟»
پدربزرگ که داشت با ذرهبین قطعات کوچک ساعت را بررسی میکرد، گفت: «اِلمین، آهنربا یک زبانِ مخصوص دارد. او فقط با چیزهایی که "آهن" یا "نیل" یا "کبالت" در درونشان است، صحبت میکند. او به اینها میگوید "دوستانِ من". اما چوب و پلاستیک، زبانِ آهنربا را نمیفهمند.»
اِلمین پرسید: «پس آهنربا چطور میفهمد کدام یکی دوستش است؟»
پدربزرگ آهنربا را در هوا حرکت داد و گفت: «درونِ هر آهنربا، نیروهای نامرئی مثل سربازهای کوچکی هستند که همه در یک جهت ایستادهاند. وقتی آهنربا به یک قطعه آهن نزدیک میشود، آن سربازهای کوچکِ داخل آهن را هم بیدار میکند و آنها را هم در یک جهت قرار میدهد. بعد، آن دو با هم مثل دو دوستِ صمیمی به هم میچسبند!»
اِلمین آن روز فهمید که حتی اگر چیزی را نبینیم، مثل آهنربا میتواند قدرتهای نامرئی داشته باشد که دنیا را تغییر میدهند.
نکتهی علمی برای کودک:
آهنرباها دارای یک "میدان مغناطیسی" هستند که ما آن را نمیبینیم، اما اثر آن را حس میکنیم. آهنربا فقط مواد "مغناطیسپذیر" (مثل آهن، نیکل و کبالت) را جذب میکند، چون در آن مواد، ذرههای کوچکِ درون، با نیروی آهنربا هماهنگ میشوند و به هم میچسبند.