غزل مأمن دل — سرودهٔ رزیتا دغلاوی نژاد
دوباره یادِ تو افتاد، این دلِ پرشورِ من
ای که خراسان شده، از نامِ تو پر نورِ من
در حرمت، ای عشقِ من، گم میشود دنیایِ درد
ای که نگاهت شده، آرامشِ هر دورِ من
دلم گرفته زِ دوری و شوقِ زیارت دارم
ای که دعایت شده، تنها ره و منظورِ من
هر که پناهی ندارد، میآید در سقفِ تو
ای که تویی وسعتِ، آن خانهیِ پرشورِ من
وقتی که بغضِ گلویم، راهِ سخن میبندد
صحنِ تو شد بهترین، نقطه برایِ طورِ من
ای ضامنِ قلبِ ما، در لحظههایِ بی کسی
نامِ تو شد یا رضا، وردِ شب و روزِ من