داستان کودکانه «سفرِ تانی به سرزمینِ تندرستی»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
تنبلی در خانه
تانی پسر کوچولوی مهربانی بود، اما یک مشکل کوچک داشت. تانی دوست نداشت بدود، دوست نداشت بپرد و اصلاً دوست نداشت از پلهها بالا برود!
او همیشه میگفت: «ای بابا! چرا باید تکان بخوریم؟ نشستن روی مبل خیلی راحتتر است.»
تانی بیشتر وقتش را با چشمهای خوابآلود، روی کاناپه میگذراند. حتی وقتی دوستانش برای بازی در پارک صدا میزدند، او فقط میگفت: «من میمانم اینجا، خستهام...»
ورود به سرزمینِ خاکستری
آن شب، وقتی تانی خواب بود، اتفاق عجیبی افتاد. او ناگهان خودش را در جنگلی پیدا کرد که هیچ رنگی نداشت! درختها خاکستری بودند، آسمان بیرنگ بود و حتی گلها هم بیجان بودند.
تانی با خودش گفت: «چرا اینجا اینقدر بیحال است؟ انگار همه اینجا خوابشان برده!»
ناگهان، موجود کوچولویی مثل یک پروانه، اما به رنگ خاکستری، جلوی او آمد و گفت: «خوش آمدی تانی! اینجا سرزمینِ "بیحالی" است. وقتی کسی به بدنش رسیدگی نکند، رنگهای این سرزمین هم از بین میرود.»
ملاقات با قهرمانِ جنبوجوش
در همین حین، صدای تپی از دور شنیده شد: تپ، تپ، تپ!
یک موجود کوچک با لباسهای ورزشی براق و کفشهای رنگی، با سرعت به سمت آنها آمد. او «پژوان» نام داشت؛ قهرمانِ جنبوجوش!
پژوان با لبخند گفت: «تانی! تو نمیتوانی در این سرزمین بمانی. اگر میخواهی رنگها برگردند، باید با من یک مسابقه بدهی!»
تانی با ترس گفت: «مسابقه؟ من که خیلی زود خسته میشوم!»
معجون رنگینکمان و رقص عضلات
پژوان گفت: «قبل از مسابقه، باید از "منبع قدرت" استفاده کنی.»
او به تانی یک سبد بزرگ داد که پر بود از سیبهای قرمز، پرتقالهای نارنجی، موزهای زرد و انگورهای بنفش.
پژوان توضیح داد: «اینها معجونِ رنگینکمان هستند! هر کدام رنگی به بدن تو میدهند تا مثل یک باتری، پر از انرژی شوی.»
تانی کمی از میوهها را خورد. ناگهان احساس کرد یک جرقه کوچک در شکمش زده است! او احساس کرد بدنش سبک شده است.
حرکت، حرکت و بازگشت رنگها!
حالا وقت مسابقه بود. پژوان گفت: «بیا با هم بدویم، بپریم و دستهایمان را به آسمان بچرخانیم!»
تانی شروع کرد به دویدن. اول کمی سخت بود، اما بعد کمکم احساس کرد قلبش مثل یک طبل کوچک، شجاعانه میتپد: دوم، دوم، دوم!
با هر قدمی که تانی میدوید، رنگها به سرزمین برمیگشتند. وقتی پرید، آسمان آبی شد. وقتی دست تکان داد، درختها سبز شدند. و وقتی خندید، گلها قرمز و زرد شدند!
بیداری و یک شروع تازه
تانی با یک صدای بلند از خواب پرید: «آه! چه خواب عجیبی بود!»
او به اتاقش نگاه کرد. خورشید از پنجره به داخل میتابید. تانی به بدنش نگاه کرد؛ او دیگر احساس بیحالی نمیکرد. او به یاد آورد که چقدر بدویدن و خوردن میوهها لذتبخش است.
تانی سریع لباسهای ورزشیاش را پوشید، کفشهایش را بست و با لبخندی بزرگ، به سمت پارک دوید تا با دوستانش یک بازی پر از انرژی و سلامتی را شروع کند.