ارزش ها با اهداف تفاوت دارند، اهداف قابل دسترسی و دستیابی هستند و شما در نهایت می توانید در کنار آن ها علامتی به نشانه انجام شدن شان بزنید. برعکس اهداف، ارزش ها چیزی نیستند که بتوانیم به دست آوریم بلکه در تمام طول زندگی آن ها را انجام می دهیم و پیگیرشان هستیم.
ممکن است برای بسیاری از افراد، تفاوت ارزش ها و اهداف کمی گیج کننده باشد. همه ما در جامعه ای زندگی می کنیم که بر رسیدن به اهداف تاکید می شود. حتی خیلی از مواقعی که مردم درباره ارزش ها صحبت می کنند، منظورشان اهداف است و نه ارزش ها! پس بگذارید تفاوت این دو را بیان کنیم. ارزش ها درباره این است که "چگونه انسانی می خواهید باشید؟" یا "چگونه رفتاری می خواهید داشته باشید؟". در حالی که اهداف اشاره به این دارند که: "به چه چیزی می خواهید برسید؟" کسب شغلی موفق، خرید خانه ای بزرگ، یافتن شریک زندگی خوب، و داشتن فرزندان، همگی جزو اهداف به شمار می روند. می توانید وقتی به یکی از اهدافتان می رسید، در کنار فهرست خود علامتی بزنید: "تمام! من به آن رسیدم". در حالی که ارزش ها رسیدنی نیست و چگونگی رفتار شماست به عبارتی "چگونه انسانی می خواهید باشید؟"، چه در هنگامی که به هدفی دست می یابید و چه هنگامی که به هدفی دست نمی یابید.
منبع: کتاب کوچینگ زندگی/ صفحه 38/ انتشارات اندیشه احسان

ارزش ها قطب نما هستند، قطب نمایی که کشتی زندگی را جهت می دهد. اهداف آن مقصدی است که کشتی می خواهد به آن برسد. کشتی زندگی هیچ گاه (تا زمان مرگ) متوقف نمی شود اگر زیستی بر اساس ارزش ها داشته باشیم ناخدای کشتی خودمان هستیم اما اگر بخواهیم بدون تعیین ارزش زندگی کنیم باید انتظار گم شدن نیز داشته باشیم.
وقتی ارزش باشد حتی در اعماق پوچی زندگی نیز بارقه ای از نور یافت می شود، در غیر این صورت اگر زندگی بر اساس ارزش نداشته باشیم در روشنایی کورکننده خورشید ظهرگاهی نیز کوری بیش نیستیم.
شاید برای همین است که به طور معمول در فیلم ها و گاهی نیز در واقعیت، طبقه متوسط و یا مرفه جامعه را می بینیم که از زندگی شان ناراضی هستند اما به عکس طبقه ضعیفِ جامعه خشنود و نیشش تا بناگوش باز!
چون آن چوپان در یک ده دور افتاده یکسری ارزش های مشخص از خانواده خود آموخته و به همان اصول ابتدایی تا آخر عمر پایبند است. اصول ساده (ولی مهمی) مثل صداقت، کمک به دوست و... درسته که او در میان گله ای از گوسفندها با بوی نامطبوعشان زندگی می کند اما خشنود است چون به ارزش های خود پایبند است.
حال اینکه آن شهرنشین مرفه با اهداف و آرمان های جهانی اش اما حتی یک ارزش هم در زندگی خود ندارد و اگر هم دارد به آن عمل نمی کند.
شاید آن چوپان تا آخر عمر چوپان باقی بماند و نیز بدون پیشرفت و هدفی زندگی کند، اما لااقل زندگی ارزشی دارد. اما آن شهرنشین با هدف های بزرگش بدون حتی یک ارزش که از قلبش بیرون بتراود زندگی می کند...
چه خوب است که امسال در کنار اهداف رنگارنگ به سراغ یک زیست ارزشی نیز برویم.
امیدوارم نویسنده و خواننده این نوشته ارزش های خود را بیابند و در آن ها استقامت بورزند... انشاالله.