نیوتون هرجا نمیتونست جهان رو تفسیر کنه و نظریاتش از تبیین واقعیت عاجز میموند ... اینها رو ربط میداد به محدودیتهای انسان و مکانیزم جبری ِ جهان .
یعنی انسان بعنوان ِ ناظر ، بابت ِ محدودیتهاش نمیتونه به ادراک صحیحی از جهان برسه . و لاجرم باید خودش رو با واقعیت " وفق " بده .
اما تقریبن در تمام موارد ِ مورد نظر نیوتون ، بعدها میبینیم که دوبروی ، بور و هوینگس یا ماکسول و ... با طرح ِ نظریاتی متفاوت و گاه متضاد ، تمام ِ نادانسته های نیوتون رو پاسخ گفتن ...
میدونی ؟ این سطحی ترین تاویل از جهانه که بگیم : انسان محدوده و قادر به درک ِ درست ِ هستی نیست .
این ناتوانی در برداشت ِ ماست ، نه واقعیت ِ ما .
اینا رو گفتم که بگم گاه پیش میاد تو جامعه ، در نگاهمون به جهان ، ارزشها و ... جواب نمیگیریم و احساس میکنیم داریم به در ی بسته میکوبیم .
بعد یه سری واژه ی نیوتونی میاد به ذهنمون که : اینها قسمته ، خواست ِ خداست ، تقدیر الاهیه و ...
کاش اینبار که این حرفها اومد به ذهنمون خیلی قاطع و محکم بگیم : نه ؛ تئوری ِ الان ِ من توانایی نجات و رهاییم رو نداره ...
دوست دارم یک جمله رو که بارها گفتم بازم بگم . از شوپنهاور : برخی محدودیتهای دید ِ خود را ، محدودیتهای دنیا می انگارند .
{ نمیخوام وارد مبحث ِ جهانهای موازی و واقعیت ِ آینه ای و .. بشم . اما هستن کسانی که از کودکیشون مینالن و جبر ِ جهان و ...
دایر جمله ی جالبی داره که میگه : هیچوقت برای داشتن ِ یک کودکی فوق العاده ، دیر نیست . جمله اش شگفت انگیزه ؛
ما بخاطر حضور منحوس ارسطو در ذهنمون معتقدیم که در حال حرکت به انتهای زندگی هستیم . حتا گاه چنان احمقانه می اندیشیم که برای فصلها هم ترتیب قائلیم مثلن بهار تابستان پاییز زمستان :))
خنده داره واقن
بگذریم
امروزه بچه های مکانیک ِ کوانتوم به نوع بینش و جهانبینی نیوتونی میخندن .. و متعجب از اینکه چطور میشه یکی انقدر جهان رو محدود ببینه ... ازش به " خواب نیوتونی " تعبیر میشه
خب پس باید مراقب بود ... مبادا در تئوری ِ ناقص ِ ذهن ِ یه آدم ؛ اسیر شیمو فکر کنیم تمام جهان همینه که هست :)
یاد ویلر افتادم . طبق آزمایش ویلر مشاهده ی نتایج آزمایش، بر روی خود آزمایش تاثیر میذارن، ولو اینکه عمل مشاهده پس از انجام خود آزمایش به وقوع پیوسته باشه ...
حیرت انگیز نیست ؟ :)