یکی از اولین تکنیکها برای کاهش حملات DDoS، به حداقل رساندن سطحی است که میتواند مورد حمله قرار گیرد و در نتیجه گزینههای مهاجم را محدود میکند و به شما امکان میدهد تا در یک مکان حفاظت ایجاد کنید. ما میخواهیم اطمینان حاصل کنیم که برنامه یا منابع خود را در معرض پورتها، پروتکلها یا برنامههایی قرار نمیدهیم که از آنها انتظار هیچ گونه ارتباطی را ندارند. بنابراین، نقاط حمله احتمالی را به حداقل میرسانیم و به ما اجازه میدهیم تلاشهای کاهشی خود را متمرکز کنیم. در بعضی موارد، میتوانید این کار را با قرار دادن منابع محاسباتی خود در پشت شبکههای توزیع محتوا (CDN) یا Load Balancers و محدود کردن ترافیک مستقیم اینترنت به بخشهای خاصی از زیرساخت خود مانند سرورهای پایگاه داده خود انجام دهید. در موارد دیگر، میتوانید از فایروالها یا فهرستهای کنترل دسترسی (ACL) برای کنترل ترافیکی که به برنامههایتان میرسد استفاده کنید.
دو نکته کلیدی برای کاهش حملات حجمی DDoS در مقیاس بزرگ، ظرفیت پهنای باند (یا انتقال) و ظرفیت سرور برای جذب و کاهش حملات است. ظرفیت حمل و نقل هنگام طراحی برنامههای کاربردی خود، مطمئن شوید که ارائهدهنده میزبانی شما اتصال اینترنت اضافی زیادی را ارائه میکند که به شما امکان میدهد حجم زیادی از ترافیک را مدیریت کنید. از آنجایی که هدف نهایی حملات DDoS تأثیرگذاری بر در دسترس بودن منابع/برنامه های کاربردی شما است، شما باید آنها را نه تنها در نزدیکی کاربران نهایی خود، بلکه در نزدیکی صرافی های اینترنتی بزرگ قرار دهید که به کاربران شما امکان دسترسی آسان به برنامه شما را حتی در هنگام حجم بالای ترافیک می دهد. علاوه بر این، برنامههای کاربردی وب میتوانند با استفاده از شبکههای توزیع محتوا (CDN) و سرویسهای وضوح DNS هوشمند که لایه اضافی زیرساخت شبکه را برای ارائه محتوا و حل سؤالات DNS از مکانهایی که اغلب به کاربران نهایی شما نزدیکتر هستند، ارائه میکنند.
ظرفیت سرور اکثر حملات DDoS حملات حجمی هستند که منابع زیادی را مصرف می کنند. بنابراین، مهم است که بتوانید به سرعت منابع محاسباتی خود را افزایش یا کاهش دهید. میتوانید این کار را با اجرای منابع محاسباتی بزرگتر یا منابعی با ویژگیهایی مانند رابطهای شبکه گستردهتر یا شبکههای پیشرفتهتر که حجم بیشتری را پشتیبانی میکنند، انجام دهید. علاوه بر این، استفاده از متعادل کننده های بار برای نظارت مستمر و جابجایی بارها بین منابع برای جلوگیری از بارگذاری بیش از حد هر یک از منابع نیز رایج است.
هر زمان که سطوح بالای ترافیکی را که به یک میزبان برخورد میکند تشخیص میدهیم، اصل اصلی این است که بتوانیم به همان اندازه ترافیکی که میزبان ما میتواند بدون تأثیر بر در دسترس بودن، بپذیریم. به این مفهوم محدودیت نرخ می گویند. تکنیکهای حفاظتی پیشرفتهتر میتوانند یک گام فراتر بروند و بهطور هوشمندانه فقط ترافیکی را بپذیرند که با تجزیه و تحلیل خود بستههای فردی مشروع باشد. برای انجام این کار، باید ویژگی های ترافیک خوبی را که هدف معمولاً دریافت می کند، درک کنید و بتوانید هر بسته را با این خط پایه مقایسه کنید.
یک روش خوب این است که از فایروال برنامه کاربردی وب (WAF) در برابر حملاتی مانند تزریق SQL یا جعل درخواست بین سایتی استفاده کنید که تلاش میکند از یک آسیبپذیری در خود برنامه شما سوء استفاده کند. علاوه بر این، به دلیل ماهیت منحصر به فرد این حملات، شما باید بتوانید به راحتی در برابر درخواست های نامشروع که می تواند دارای ویژگی هایی مانند پنهان کردن ترافیک خوب یا ناشی از IP های بد باشد، اقدامات کاهشی سفارشی ایجاد کنید جغرافیای غیرمنتظره، و غیره. گاهی اوقات ممکن است در کاهش حملات نیز مفید باشد زیرا اتفاق میافتد که از پشتیبانی با تجربه برای مطالعه الگوهای ترافیک و ایجاد حفاظتهای سفارشیسازی شده برخوردار میشوند.