
چشمانم را با نمک اشک هایم می شویم
نمکی ضدعفونت های جان مریض ام
غزلی را می مانم کثیف اما زیبا و پر از درد
چاه بازکنی که خودش منتهی است به فاضلاب
در نهایت نتیجه همین است
فاضل آب
خیال فاضلی و آب توبه که بر سرمان میریزیم تا شاید پاک شویم
غافل از اینکه املایش را اشتباه خواندیم
فاضلاب…