توجه! توجه! شما میتوانید مغزتان را با «توجه درست» تغییر بدهید!
هرآنچه که ما به آن توجه میکنیم، زندگی ما را تغییر میدهد!
حواست کجاست، بچه؟!
همه ما میدونیم که تا وقتی توجه و حواس ما روی کاری که انجام میدیم متمرکز نباشه، قادر نیستیم کاری رو درست انجام بدیم. اصلا تا به حال به نحوه عملکرد مغزت توجه کردی؟ :)
مغز ما به هرچه که به صورت آگاهانه میخوایم بیشتر توجه میکنه. اما یکی از مفیدترین چیزهایی که میشه در زندگی یاد گرفت، نحوه هدایت توجه به سمت خواستههای مفیدمونه.
نقش توجه در رشد و یادگیری
ما برای اینکه در زندگی رشد کنیم، به مهارتها و دانش زیادی احتیاج داریم و فرایند یادگیری و بکارگیری اونا به توجه نیازمنده. اما به بیانی ساده، میشه گفت که کسب یک مهارت یا دانش خاص حداقل از ۳ تا بخش موثر تشکیل شده:
علاقه داشتن
توجه کردن
تمرین کردن
مغزت باید بدونه دلت چی میخواد!
اگر علاقهمندیهات رو پیدا و مشخص کنی، توجهت به کار بیشتر میشه و راحتتر میتونی تمرکز کنی. پس، هرزمان در تمرکز کردن به مشکل خوردی، دنبال یه هدف، یه معنا، یه نقطه مشترک و علاقه برای کارت پیدا کن!
بعد اون هر زمان دوباره بالهای توجهت داشت به جای دیگهای پر میکشید، میتونی اون نقطه مشترک و علاقه رو یادت بیاری و به خودت دلیلی برای توجه بدی.
توجه عین نور چراغقوه میمونه؛ هرچی متمرکز تر، قدرتش بیشتر!
متمرکز موندن روی یک موضوع خاص در بازه زمانی طولانی میتونه خیلی سخت و خستهکننده باشه. اما با چند تا ترفند ساده میتونی بازه تمرکز خودت رو تقویت کنی:
مدیتیشن و مراقبه: اولین و آسونترین راه برای تقویت تمرکز مراقبه است. مراقبه کردن هم خیلی آسونه و در سادهترین حالت، فقط چشمات رو ببند و آروم نفس بکش! هر زمان هم که احساس کردی حواست داره پرت میشه، دوباره به صدای نفسهات توجه کن.
هدفگذاری: وقتی برای خودت هدف میذذاری و بهش میرسی، باعث میشه بهت انگیزه مضاعف بده و بیشتر روی رسیدن به اهدافت تمرکز کنی. پس اهدافت رو ریز کن و دونهدونه انجام بده.
جاری بودن: همیشه وقتی رشد پیش میاد که حرکتی در کار باشه. پس یادت نره که باید دنبال فعالیتهایی بری که از ظرفیت الآنت خارجه، اما میدونی پتانسیلش رو داری! اینطوری مجبور میشی توجهت رو به سمت فرصتهای بیشتر و بهتر هدایت کنی.
چگونه قفلی نزنیم؟
یکی از معایب توجه بیش زیاد به هر چیزی اینه که ممکنه دیگه حواست به باقی چیزای مهم نباشه. پس باید در جابجایی و انتقال توجه هم ماهر شد.
این مهارت از طریق تمرین زیاد به دست میاد، و در ادامه چند تا ازین تمرینات رو مرور میکنیم:
باید یاد بگیریم که چطور علائم و نشونههایی که میگن «باید حواسمون جای دیگهای باشه» رو تشخیص بدیم. مثلا، شاید بار ها پیشاومده باشه که حواست رو جمع کاری میکنی، اما فقط وقتی میفهمی که غذات سوخته که بوی کربن کل خونه رو بگیره! :)
باید یاد بگیریم که چطور بین مغز و غرایزمون تعادل برقرار کنیم! مثلا، خود من بعضی وقتا یهو یادم میاد ۴ ساعت از وقت غذا خوردنم گذشته .
باید یاد بگیریم به حس ششمون هم بها بدیم. مثلا، اگر احساس میکنیم که ممکنه کسی از بیتوجهیمون ناراحت بشه، یا آسیب ببینه، یکم براشون وقت بذاریم.
همیشه ذهن بازی در قبال ایدهها، افکار، و دیدگاههای جدید آدمای دیگه داشته باشیم. این امر باعث میشه از تعصب دوری کنیم، و نقاط کور خودمون رو هم پیدا کنیم.