بچه که بودیم بعضی وقتا از خواهر بزرگتر بودنام پشیمون میشدم. با خودم میگفتم اگه غول چراغ جادو داشتم و واسه یک روز هم که شده خواهر کوچکتر میشدم، قطعا تلافی بدی میکردم. اگه تک فرزند میدیدم دوست داشتم که برم خونشون و جام رو باهاش عوض کنم.
ولی جدیدا که دوباره نینی کوچولو داریم باهم رفاقت میکنیم و دیگه خبری از حسادتهای بچگانه نیست!
ما هر روز صبح با آهنگ مسواک بزن، ۶ بار مسواک میزنیم و میرقصیم. همه میرن مسافرت و ما خونه تنها میمونیم و هر روز پارک میریم. یواشکی رو دیوار نقاشی میکشیم و حواسمون هست که مامان و بابا ما رو نبینن. دوشنبهها کیک درست میکنیم و سهشنبهها ژله، اگه هم شیر داشتیم دسر میخوریم.
البته حواسمون هست اگه امروز فوتبال بازی کردیم فردا حتما موهای عروسکمون رو ببافیم.
جالبی ماجرا این جاست که من از تنها دختر بچهای که خوشم میاد، یگانه است و در عوض عاشق پسر بچهها هستم.
درکل این والدگریِ باعث شد که من بیشتر قدردان زحمات خانوادم بشم که برای بزرگتر شدنام کشیدن و یک تجربه جدید و دوست داشتنی توی زندگیم رو تجربه کنم!