از اخرین نوشته ام در اینجا چقدر میگذره نمیدونم ولی زندگیم از یجایی به بعد خیلی عجیب شد، یعنی شاید تغییر ترسناکی ایجاد نشد ولی ترس از بد و خطرناک شدنش باعث شد رنگ زندگی برام عوض شه، همزمان که توی شرکت جدید مشغول شدم یه اتفاق و تهدید اومد سمتم و برام عجیبه که چطور تونستم اون اتفاق و اتفاقای پشتشو به علاوه کار کردن تو شرکت جدید و پروژه جدید هندل کنم، چطور نمردم، چطور تونستم فکر کنم کار کنم و موفق شم، آره موفق شم
اون تهدید به واقعیت تبدیل شه یا نشه، یه نشانه ی ریزی تونستم ببینم توی حسای سخت و وحشتناکم، اینکه همه حسای ناراحت و ناراضیم تقریبا مثل یه شوخی بودن و علاوه بر اینکه دلم میخاد برگردم به همون مشکلاتم، دیدم که سختترین مشکل هم تورو از پا در نمیاره و بدن و روانت در برابرش هی اپدیت میده،
خلاصه که، زندگی میچرخه و یجاهایی جز اینکه بشینی و تماشا کنی هیچ کاری از دستت برنمیاد.
