شده تا حالا خودتونو از بیرون ببینید؟؟؟؟
بزارید اینجوری بگم که مثلا مثه یه بازی که میزنی رو گزینه ی سوم شخص و میبینی عه! چقد همه چی فرق کرده،چقد بیشتر از قبل حال میده همه چیو ببینی، حتی خودتو! در عین حال چقد سخت تر شده همه چی!!!
خب بنظرمن هممون باید درست کم از الانش تمرین کنم گاهی زندگی خودمونو بزنیم رو گزینه ی سوم شخص. خب بنظرم اینجوری مسءولیت پذیری رو درونمون بیشتر میکنه نسبت به همه چی! نسبت به تصمیماتی که گرفتیم، به چیزایی که پشت سرمون داره اتفاق میوفته، به چیزایی که جلومون در حال اتفاق افتادنه... یا حتی پوست انداختن های خودمون(رشدمون)رو نسبت به تمام زخم ها، دردا و اتفاقای تلخی که واسمون افتاده رو شاهدش میشیم خب چون بیرون از خودمون شناوریم دیگه... . که خب بنظرمن دیدنش اروممون میکنه تا حدی. و خب حداقلش دنیایی که پا توش گذاشتیم و داریم توش زندگی میکنیم و حداقلش یه کم دیر تر به گند بکشونیم...
خب مثه پازلم میتونیم باشیم... مثلا منه هانیه، شامل تمام تکه هایی هستم که هر لحظه با گذر عمر هی پازلم کامل و کامل تر میشه و به تهش که میرسم و میمیرم و پازلم کامل میشه...
.
یه کتابی خوندم درمورد بومی های استرالیایی بود که خب خیلی چیزا از اون مردم راستین یاد گرفتم...
اینکه هر دوره از زندگیشون رو طبق اتفاقات و رشدهایی که در زندگی داشتن، و به افتخار بهتر شدن و شناختن هرچه بیشتر موجودیت خودشون جشن میگرفتن و یه اسم انتخاب میکردن واسه خودشون...
راستش تو این دوره از زندگیم، و اینکه شاهد اتفاقات تلخی که گذروندم و دوباره پوشت انداختم و قوی تر شدم و حس و حال ژرف و عمیقی که از رهایی دارم این روزها اسم خودمون میزارم رهایی. یا بهتره بگم "زن رهاشده"
راستش این رها شدگی رو خیلی وقته درون خودم دارم حس میکنم
که خب اینم یک وجه از هانیه هاییه که یک تیکه از پازمو کامل تر میکنه... هر وجه از این هانیه ها برام قابل احترامه!
حتی همین الان که یک هانیه غمگینم :).
اگه بخواین تو این دوره از زندگیتون طبق اتفاقایی که گذشته واستون یه اسم انتخاب میکردین واسه خودتون چی انتخاب میکردین؟؟؟ :)
