دیروز در پیچ و تاب موهایت نفسم گرم بودنت شد . مرا خورشید نه ! مرا تابش چشمانت مهمان روشنایی میکنند .
دستانت را به من بسپار ! من مراقبشان خواهم بود ، خواهم بوسیدشان ، لمسشان خواهم کرد گرم خواهند شد .
نبضم را ببین ! جریان را حس کن . خوب نگاه کن با هر نبض عشقت با سرعت بیشتر به قلبم میخورد.
در میان رگ هایم ، بینابین انحنای لبخندم ، در میان بازی سایه های دستانم جای توست.و این جای توست که ابدیست ، میماند خاک میخورد کهنه میشود اما دفن نمیشود که نمیشود .
مرا وعده دیداری بده، به هنگام طلوع که فریاد کنم گر خورشید نباشد ، جایش خالی نمیماند .