خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

جنگ؟!

اوضاع خوب نیست ..یعنی حداقل چیزی که من توی اطرافیانم میبینم اصلا خوب نیست ...

انگار قضیه هر لحظه جدی تر میشه و باور اینکه اگه واقعا جنگ بشه و قرار باشه طول بکشه هر لحظه سخت تر میشه.

دور و بر ما خبر خاصی نیست حداقل فعلا اما با دیدن هر فیلم از تهران و بقیه شهر ها قلبم مچاله میشه

خالم تهران بود دیروز تا ظهر تلفنشون رو جواب نمی‌دادند و ما از نگرانی مردیم و زنده شدیم تا اینکه بلاخره جواب دادند

خیالمون از اونا یکم راحت شد اما امروز ...

امروز صبح با صدای گریه مامانم بیدار شدم که می‌گفت فرودگاه مهرآباد رو زدند ..

اولین تصویری که تو ذهنم جون گرفت تصویر پسر خاله دو ساله ام بود ..

یه لحظه واقعا تمام بدنم لرزید از سرما ...

خونه خاله ام اینا خیلی نزدیک به فرودگاهه و توی پنج دقیقه مردم و زنده شدم تا وقتی فهمیدیم خالم اینا شب قبلش رفته بودند خونه برادر شوهرش و همه شون آنجا بودند و اذان صبح هم آمدند بیرون به سمت یزد .

وقتی خالم پسرش رو که غرق خواب بود گذاشت تو بغلم بغضم ترکید ...تصور اینکه بلایی سرشون می آمد خیلی وحشتناک بود ..

صدای اخبار تو خونه پیچیده بود و هر کسی یه چیزی می گفت ...

هانی کوچولو آنقدر توی این دو روز صدای موشک شنیده بود که با هر صدای کوچیک توی خواب وحشت زده تکون میخورد ....

درسته خالم آمد و ما فقط دو روز اون حجم استرس رو تحمل کردیم براشون اما بقیه مردممون چی ؟

بقیه بچه های دو ساله چی میشن ؟؟

اونا هم از این صدا ها میترسند ..قلب های کوچولوی بچه ها که طاقت نداره ..

امروز با دیدن بچه ها دلم می‌لرزید و ناخودآگاه اشک تو چشمام جمع میشد ..

از مرگ نمی‌ترسم ‌... و به نظرم چیز ترسناکی نیست به خصوص اگه شهادت باشه اما از از دست دادن خانواده و عزیزانم میترسم ..

از اینکه یه روز کسایی که دوستشون دارم رو از دست بدم وحشت دارم ..

از فکر اینکه یه روز من باشم و بقیه نه لرز میشینه تو تنم💔

شب که داشتم از خونه مامانجون خداحافظی میکردم دلم میخواست همه رو بغل کنم اما نمیشد حتما میگفتن که روحیه ام رو باختم اما نه فقط میترسم از دستشون بدم همین ...

نمیدونم چی بنویسم ..آنقدر وضع روحیم خرابه که اصلا نمی‌دونم چی نوشتم ..