امروز رفتم کلاس گلدوزی.
پر از ذوق و ترس.ذوق از بابت انجام یه کار هنری و جذاب که خب مدتها بود دوست داشتم انجام بدم و ترس از بابت اینکه دارم مدام سر خودمو شلوغ میکنم و معلوم نیست این راهو به کجا ختم کنم.
اوایل تموم شدن کنکور رفتم و مکرومه بافی یاد گرفتم. داستانشو میگم براتون که چیشد.
یه جایی اومدم یه چیزی بخرم که دیدم بودجه من خیلی فاصله داره با قیمت های امروز. تصمیم گرفتم از چیزایی که بلدم در امد زایی کنم و تو اینستا یه پیج زدم که فروش داشته باشم
حدودا دو هفته میگذره و پر از نگرانی ام. اینکه میگیره پیج و کار یا نه. بودجه ای که گذاشتم زنده میشه یا نه. کاری که دارم ارائه میکنم تمیره یا نه. به پولش میارزه یا نه. کسی میخره یا نه.
و میون تموم درس های دانشگاهی ای که نمیخونم( اینم یه درد و دل میخواد) کارهای مکرومه، کلاس زبان، گل و گیاهی که نیاز به کلی توجا و مراقبت میخواد و و و و ،
رفتم تا گلدوزی یاد بگیرم.
بعل از غر شلوغ شدن روزهام، اینکه وسط راه ولش نکنم هم خودش معضله. مثل کلاس تار و سه تار.
دلم میخواست زندگیم روال تر بود. انقد خوددرگیری نداشتم. به همه کارهام میرسیدم.
ولی نیست. بیشتر هم مشکل مغزمه و فکرام.
شاید بهتر باشه دوباره مشاور رفتم و شروع کنم