#دکتر_حمید_یوسفی. روانپزشک. تهران
رومینا
قربانی مردها و مردسالاری
با دستگیری مردی که بهمن نام دارد، درام تلخ رومینا اشرفی پیچ تازهای یافت، این مرد که جایی ۲۸ ساله و در مواردی ۳۴ ساله خوانده شده گویا مدتها با این دخترک ۱۴ساله در ارتباط بوده، و نهایتا فرارش با دختر سکانس نهایی این ماجرای هولناک را کلید زده است.. قتل فجیع رومینا توسط پدر، اما این مرد بالغ را به سایه برد. در اینکه غفلت سازمانها و عدم حمایت اجتماعی طعمهی آمادهای برای شغال جهالت و عقب ماندگی فراهم ساخته و دست پدر را برای جنایت باز گذاشته تردیدی نیست، اما سوالی که حال برای روشن شدن ابعاد این حادثه ضرورت دارد نقش یک فرد بالغ دیگر، یک مرد دیگر در این قضیه است. عشق و عاشقی مردان بالغ و دختران نوجوان مایهی ادبی آثار مهم هنری بوده اما دریغ! دریغا که زندگی را بر مثال ادبیات نمتوان قضاوت کرد و عاشقی آن قدر گرامی نیست که بر فریب خوردن دخترکی ۱۴ ساله آب پاکی بریزد. گویا رومینا در برگشت از فرار با مرد اتهام آدمربایی را رد کرده، و گفته عاشق این مرد است، اما آیا قاضی در کنار اقدام حفاظتی برای رومینا نباید این مرد را به خاطر سو استفاده از
عواطف دخترک و چیزی که زیر عنوان کودکآزاری قابل بررسی است بازداشت و مواخذه میکرد؟ بگذریم که در خوشبینی مطلق و جامعهای توسعه یافته پیش از بروز این حوادث خانواده و سازمانهای اجتماعی میتوانستند با ادلهی قانونی از ادامهی رفتار های این مرد که بالقوه خطرناک بوده، پیشگیری کنند. زمانی که
غفلتهای قانونگذاری در حمایت از کودکان و منع ازدواج زودرس، نبود سازمانهای حمایتگر، عدم آموزشهای لازم در مدارس و رسانههای جمعی، عدم آگاهی قضات و نیروی انتظامی از حساسیتها و وظایف قانونی را در کنار فرهنگی که برای مردان نوعی مصونیت همه جانبه فراهم میکند کنار هم بگذاریم به وضع اسفبار کنونی در ایران معاصر میرسیم.
آیا از داستان رومینا، امید درسهایی برای این جامعه و برساختی پیشگیرانه برای دخترکان میرود؟
امیدوارم.