من و پسر

از دور دست هنوز نرسیده به محل زندگیش بوی اتیشی که همیشه به مشامت میرسه بهت خبر میده که داری نزدیک میشی

کم کم چشمات باید عادت کنند به تاریکی هیچ نوری تو بیابون ها نیست هرازگاهی چشمان گربه ها یا سگ های های که لای بوته ها دنبال غذا میگردنند برق میزنند

صدای پارس کردن سگ ها بیشتر میشه

بهش میگم نمیترسی شب ها که برمیگری خونه سگ ها دنبالت کنند؟ میگه نه از ادمها میترسم

چند باری دنبالم کردن تونستم قسر در برم

ولی دو بار گیرشون افتادم یه بار پام توی یکی از چاله ها گیر کرد خوردم زمین گرفتنم پولهامو گرفتن بعدشم کتکم زدن (با خنده تلخ میگه) یه بارم که ....

به یه چهار دیواری نزدیک میشیم یه پسر کوچولو داره تو تاریکی با یه چوب دست با گربه ها بازی میکنه مارو که میبینه پا به فرار میزاره

وارد خونه میشیم بوی هیزم میاد

دیوار ها از دوده سیاه شدن

یه کپسول گاز که دیگه معلومه نفس های اخرش رو میکشه داره کمک میکنه که غذا گرم بشه و بچه های قدونیم قد با چشم های که معلومه خیلی وقتِ منتظرن غذا درست بشه

صدای پچ پچ میاداز اون طرف

پسر به سمت من میاد میشینه کنارم بلخند میزنه در گوشم میشه شام باید بمونی پیشمون مادرم رفت برات تخم مرغ بیاره

میخوام از جام بلند شم ولی انگار جاذبه زمین صد برابر شده

پسر دستم رو گرفته و همزمان چند جفت چشم معصوم دارن نگام میکنند

تکون نمیخورم

مادر وارد میشه با لبخند

چوب میاره میریزه توی سوراخ توی دیوار که نقش شومینه رو داره

حصیر میندازن و همه مشغول خوردن میشیم