
چه سبز است نگاهت
چه زیبا آن لب بی مدعایت
به من زندگی هدیه میدهد
چه خرم این تن بی قرار من
در حصارتنگ عشق
زیبایِ محو من
تورا دنبال خواهم کرد
درپساپس این دشت گلگون
تورا فریاد خواهم زد
درعمیق ترین نقطه دریا
تورا لمس خواهم کرد
برروی گلبرگ های آفتاب گرفته
تورا تنفس خواهم کرد
همچون خاکی که باران را درآغوش گرفته
وآرامش
این پروانه زودمرگ
مارا باخود خواهدبرد
به آن سوی عشق.
ح.م
وبرای چاشنی چندتا عکس حال خوب کن?










