نارنجی

بسم الله الرحمن الرحیم

نور نقره‌ای ماه از شیشه های کوچک پنجره به داخل خانه می‌تابد در تلالؤ این نور می‌توان پرز های غلطان در هوا را دید، مثل همیشه نمازش را پایان می‌دهد و به سمت جالباسی می‌رود نگاهش به لباس نارنجی روی دیوار است و ذهنش در میان خش و خش های جارو نارنجی رنگی است که تا چندی پیش از خارهای خشک درست می‌شد و جدیدا با بست های پلاستیکی نارنجی رنگ جایگزین شده اند.

چند تیکه برگ از زیر انگشتان نارنجی جارو بلند در می رود. جارو را برمی‌گرداند تا آنها را هم جمع کند، ناگهان بادی می‌وزد و برگ های جمع شده را بهم میریزد، نه فقط آنها را بلکه ابرو های او را هم درهم میکند اما طولی نمی‌کشد که از هم باز می‌شوند و دوباره نگاه اوست که به برگ های بهم ریخته است و ذهنی که خاطره‌ای را می‌کاود که پسر‌بچه‌ای را در میان برگهای نارنجی نشان می‌دهد، پسری که پدرش را پادشاه برگ‌ها می‌داند چون او هم مانند برگ ها نارنجی پوشیده است.