خط شکن (روز ۲۹/گاو صندوق)

روز بیست و نهم (گاو صندوق)

درون قلبم هزاران گاو صندوق وجود دارد، هرکدام از این گاو صندوق‌ها از احساس خاصی محافظت می‌کنند. ترس، نفرت، عشق، حسادت، جاه طلبی و... در لحظات مختلف زندگی بسته به شرایط موجود درب یک یا چند گاوصندوق باز می‌شود، هدف بعضی از آنها این است که احساسات خفته را دوباره بیدار کنند و بعضی دیگر می‌خواهند به دارایی خود اضافه کنند. بدون شک در ابتدا این خودم بودم که هر کدامشان را درون قلبم جای دادم، اما اکنون با گذشت سالها احساس می‌کنم هرکدامشان خود سرانه عمل می‌کنند و هدف خاص خود را دنبال می‌کنند، به نحوی که گاها خودم را دست‌آویز آنها می‌بینم نه صاحبشان.

بسیاری از گاوصندوق‌ها حاوی احساسات معیوب هستند. احساساتی که شاید فقط یکبار در زندگی تجربه کرده باشم ولی به قدری برایم تاثیرگذار بودند که گاوصندوق‌های عظیمی از آنها نگهداری می‌کنند؛ حذفشان کار بسیار دشوار و بیهوده‌ای‌ است، چرا که پس از حذف شدن خلأ بزرگی درون قلبم ایجاد می‌شود. این خلأ می‌تواند باعث بوجود آمدن سیاه‌چاله‌‌های بزرگی هم بشود، سیاه‌چاله‌هایی که صرفا برای پر کردن خودشان احساسات معیوب بیشتری را نسبت به ماهیت قبلی خود جذب می‌کنند.

هرکدام از گاوصندوق‌ها برای خود یک یا چند نگهبان نیز دارد، این نگهبان‌ها همگی جزو ضمیر ناخودآگاه من هستند و اتفاقاتی که در زندگی‌ام افتاده باعث بوجود آمدنشان شده است. هرکدامشان سعی می‌کند با روش خاص به خود مرا از گنجینه‌ای که از آن محافظت می‌کند دور نگه دارد، بعضی از آنها با یادآوری گذشته، بعضی‌ با القای حس ناتوانی، بعضی با وعده و امید نسبت به نیازی که شاید در آینده به این گنجینه پیدا کنم و ...

در نهایت باید بگویم این بخش از وجودم را به تازگی کشف کرده‌ام و اطلاعات کاملی از آن ندارم. تنها پرسشی که در من ایجاد شده این است که همانند گذشته این بخش را به فراموشی بسپارم تا هر احساس معیوبی را که می‌خواهد پس‌انداز کند و یا اینکه پرچمدار انقلاب درونی شوم و قفل درب‌های فولادی را بکشم.