
خسته میشم گاهی از اینکه در لحظه چیزیو میخوام ولی دستم کوتاهه و بهش نمیرسه، گاهی درموندهی یه چیزی یا کسی هستی ولی هیچی جز ناکامی و ناامیدی نصیبت نمیشه...گاهی میدونی دقیقا چته و دقیقا چی حالتو خوب میکنه، اما همونو هم نداری و نمیتونی داشته باشی، میترسم که این سوالو در زمان آینده هم بکار ببرم چون جوابشو نمیخوام بدونم...میخوام که داشته باشم و برای غیر از این هیچ پلنی ندارم...مدتیه فکرام تنهام گذاشتن و دیگه دورم یه دیوار بلندِ سیاه نمیکشم، تقریبا کمتر از گذشته درگیر آینده میشم و یجورایی گذاشتم هرچی پیش آید خوش آید...
اما آخه هرچی پیش آید...این همه خستگی رو تحمل میکنم که تهش بشه اون چه که میخوام...که دیگه خسته نباشم...که دیگه درمونده نباشم...که دیگه ناامیدی رو حس نکنم... شاید فکرام برگشتن! و منو دارن دوباره بازی میدن...