
غالبا همه با سبک های مختلف برنامه ریزی از قورباغه زشته رو اول بخور تا قانون هایی مثل 80/20 رو اسمشون به گوشمون خورده.
اما سوال اینجاس برای وقتی که فشار خارجی مثل کنکور ازمون ها یا دد لاین ها نیست آیا این روش ها جواب میده؟
آیا تو هم غرق روزمرگی ها میشی و دنبال یک لحظه طلایی میگردی؟
یا سعی میکنی حتی توی روتین ترین روز ها هم سبک خودت رو ادامه بدی؟
یا تو هم غرق فلسفه این زندگی چیه میشی؟
یا میگردی دنبال یک راه حل طلایی کوفتی برای جلوگیری از غرق شدن توی روزمرگی ها و یا ازش لذت می بری؟
تو برام بگو از خودت و روش های برنامه ریزی زندگیت
پست بعد یه سری راه معمول برای برنامه ریزیه :)