زندگی مشترک من بعد از ۱۰ سال پایان یافت . نمیخواستم تموم شه چون با تک تک سلول های وجودم همسرم رو دوست داشتم اما زمانی که ورشکست شدم دیدم که دیگه نمیتونم اون زندگی که اون فرشته مهربون لیاقتش رو داره براش فراهم کنم برای همین رفتم .
سخت ترین لحظات عمرم رو تجربه کردم حتی دردناک تر از مرگ پدرم برام بود هنوز بعد از ۲۰ ماه نتونستم از سوگ ترک همسرم بیرون بیام و همچنان در ثانیه به ثانیه روزها بهش فکر میکنم لحظه ای نیست که توی افکار من نباشه.
اما اما وقتی من رفتم اونم انگار دیگه نمیخاست من باشم حتی یک بار هم سراغی از من نگرفت و خانوادش ۲روز بعد از رفتن من درخواست طلاقش رو به دادگاه ارائه دادن.
این برام از همه دردناک تر بود.
پیش خودم فکر میکردم حداقل یه سراغی ازم میگیره اما رفتن من رو رو حساب بی شرفی من گذاشت و گفت تو اگر مرد بودی میموندی اگر شرف داشتی میموندی.
هیچ کس نفهمید منو شدم آدم بد و پست فطرتی که زنش رو ترک کرده.
امروز بعد از ۲۰ ماه در به دری و فقر مطلق توی یه خرابه زندگی کردن ابلاغیه حکم طلاق برام اومد.
من شکست خوردم .
امیدوارم با کسی آشنا بشی که حس هایی که تا الان تجربه نکردی رو باهاش تجربه کنی
امیدوارم با کسی آشنا بشی که دید متفاوت و زیبایی از زندگی بهت بده
امیدوارم با کسی آشنا بشی که لحظه لحظه عشق رو باهاش تجربه کنی.
انیدوارم با کسی آشنا بشی که از دیدن خنده روی لبهات لذت ببره
