چه ازدواج کرده باشید، چه نکرده باشید، باید این را بخوانید!
وقتی آن شب از سر کار به خانه برگشتم، همسرم داشت غذا را آماده می‌کرد، دست او را گرفتم و گفتم، باید چیزی را به تو بگویم. او نشست و به آرامی مشغول غذا خوردن شد. غم و ناراحتی توی چشمانش را خوب می‌دیدم.
یکدفعه نفهمیدم چطور دهانم را باز کردم. اما باید به او می‌گفتم که در ذهنم چه می‌گذرد. من طلاق می‌خواستم. به آرامی موضوع را مطرح کردم. به نظر نمی‌رسید که از حرفهایم ناراحت شده باشد، فقط به نرمی پرسید، چرا؟
از جواب دادن به سوالش سر باز زدم. این باعث شد عصبانی شود. ظرف غذایش را به کناری پرت کرد و سرم داد کشید، تو مرد نیستی! آن شب، دیگر اصلاً با هم حرف نزدیم. او گریه می‌کرد. می‌دانم دوست داشت بداند که چه بر سر زندگی‌اش آمده است. اما واقعاً نمی‌توانستم جواب قانع‌کننده‌ای به او بدهم. من دیگر دوستش نداشتم، فقط دلم برایش می‌سوخت.
با یک احساس گناه و عذاب وجدان عمیق، برگه طلاق را آماده کردم که در آن قید شده بود می‌تواند خانه، ماشین، و 30% از سهم کارخانه‌ام را بردارد. نگاهی به برگه‌ها انداخت و آن را ریز ریز پاره کرد. زنی که 10 سال زندگیش را با من گذرانده بود برایم به غریبه‌ای تبدیل شده بود. از اینکه وقت و انرژیش را برای من به هدر داده بود متاسف بودم اما واقعاً نمی‌توانستم به آن زندگی برگردم چون عاشق یک نفر دیگر شده بودم. آخر بلند بلند جلوی من گریه سر داد و این دقیقاً همان چیزی بود که انتظار داشتم ببینم. برای من گریه او نوعی رهایی بود. فکر طلاق که هفته‌ها بود ذهن من را به خود مشغول کرده بود، الان محکم‌تر و واضح‌تر شده بود.
روز بعد خیلی دیر به خانه برگشتم و دیدم که پشت میز نشسته و چیزی می‌نویسد. شام نخورده بودم اما مستقیم رفتم بخوابم و خیلی زود خوابم برد چون واقعاً بعد از گذراندن یک روز لذت بخش با معشوقه جدیدم خسته بودم. وقتی بیدار شدم، هنوز پشت میز مشغول نوشتن بود. توجهی نکردم و دوباره به خواب رفتم. صبح روز بعد او شرایط طلاق خود را نوشته بود: هیچ چیزی از من نمی‌خواست و فقط یک ماه فرصت قبل از طلاق خواسته بود. او درخواست کرده بود که در آن یک ماه هر دوی ما تلاش کنیم یک زندگی نرمال داشته باشیم. دلایل او ساده بود: وقت امتحانات پسرمان بود و او نمی‌خواست که فکر او بخاطر مشکلات ما مغشوش شود.
برای من قابل قبول بود. اما یک چیز دیگر هم خواسته بود. او از من خواسته بود زمانی که او را در روز عروسی وارد اتاقمان کردم به یاد آورم. از من خواسته بود که در آن یک ماه هر روز او را بغل کرده و از اتاقمان به سمت در ورودی ببرم. فکر می‌کردم که دیوانه شده است. اما برای اینکه روزهای آخر با هم بودنمان قابل‌تحمل‌تر باشد، درخواست عجیبش را قبول کردم.
درمورد شرایط طلاق همسرم با معشوقه‌ام حرف زدم. بلند بلند خندید و گفت که خیلی عجیب است. و بعد با خنده و استهزا گفت که هر حقه‌ای هم که سوار کند باید بالاخره این طلاق را بپذیرد.
از زمانیکه طلاق را به طور علنی عنوان کرده بودم من و همسرم هیچ تماس جسمی با هم نداشتیم. وقتی روز اول او را بغل کردم تا از اتاق بیرون بیاورم هر دوی ما احساس خامی و تازه‌کاری داشتیم. پسرم به پشتم زد و گفت اوه بابا رو ببین مامان رو بغل کرده. اول او را از اتاق به نشیمن آورده و بعد از آنجا به سمت در ورودی بردم. حدود 10 متر او را در آغوشم داشتم. کمی ناراحت بودم. او را بیرون در خانه گذاشتم و او رفت که منتظر اتوبوس شود که به سر کار برود. من هم به تنهایی سوار ماشین شده و به سمت شرکت حرکت کردم.
در روز دوم هر دوی ما برخورد راحت‌تری داشتیم. به سینه من تکیه داد. می‌توانستم بوی عطری که به پیراهنش زده بود را حس کنم. فهمیدم که خیلی وقت است خوب به همسرم نگاه نکرده‌ام. فهمیدم که دیگر مثل قبل جوان نیست. چروک‌های ریزی روی صورتش افتاده بود و موهایش کمی سفید شده بود. یک دقیقه با خودم فکر کردم که من برای این زن چه کار کرده‌ام.
در روز چهارم وقتی او را بغل کرده و بلند کردم، احساس کردم حس صمیمیت بینمان برگشته است. این آن زنی بود که 10 سال زندگی خود را صرف من کرده بود. در روز پنجم و ششم فهمیدم که حس صمیمیت بینمان در حال رشد است. چیزی از این موضوع به معشوقه‌ام نگفتم. هر چه روزها جلوتر می‌رفتند، بغل کردن او برایم راحت‌تر می‌شد. این تمرین روزانه قوی‌ترم کرده بود!
یک روز داشت انتخاب می‌کرد چه لباسی تن کند. چند پیراهن را امتحان کرد اما لباس مناسبی پیدا نکرد. آه کشید و گفت که همه لباس‌هایم گشاد شده‌اند. یکدفعه فهمیدم که چقدر لاغر شده است، به همین خاطر بود که می‌توانستم اینقدر راحت‌تر بلندش کنم.
یکدفعه ضربه به من وارد شد. بخاطر همه این درد و غصه‌هاست که اینطور شده است. ناخودآگاه به سمتش رفته و سرش را لمس کردم.
همان لحظه پسرم وارد اتاق شد و گفت که بابا وقتش است که مامان را بغل کنی و بیرون بیاوری. برای او دیدن اینکه پدرش مادرش را بغل کرده و بیرون ببرد بخش مهمی از زندگیش شده بود. همسرم به پسرمان اشاره کرد که نزدیکتر شود و او را محکم در آغوش گرفت. صورتم را برگرداندم تا نگاه نکنم چون می‌ترسیدم در این لحظه آخر نظرم را تغییر دهم. بعد او را در آغوش گرفته و بلند کردم و از اتاق خواب بیرون آورده و به سمت در بردم. دستانش را خیلی طبیعی و نرم دور گردنم انداخته بود. من هم او را محکم در آغوش داشتم. درست مثل روز عروسیمان.
اما وزن سبک‌تر او باعث ناراحتیم شد. در روز آخر، وقتی او را در آغوشم گرفتم به سختی می‌توانستم یک قدم بردارم. پسرم به مدرسه رفته بود. محکم بغلش کردن و گفتم، واقعاً نفهمیده بودم که زندگیمان صمیمیت کم دارد. سریع سوار ماشین شدم و به سمت شرکت حرکت کردم. وقتی رسیدم حتی در ماشین را هم قفل نکردم. می‌ترسیدم هر تاخیری نظرم را تغییر دهد. از پله‌ها بالا رفتم. معشوقه‌ام که منشی‌ام هم بود در را به رویم باز کرد و به او گفتم که متاسفم، دیگر نمی‌خواهم طلاق بگیرم.
او نگاهی به من انداخت، تعجب کرده بود، دستش را روی پیشانی‌ام گذاشت و گفت تب داری؟ دستش را از روی صورتم کشیدم. گفتم متاسفم. من نمی‌خواهم طلاق بگیرم. زندگی زناشویی من احتمالاً به این دلیل خسته‌کننده شده بود که من و زنم به جزئیات زندگیمان توجهی نداشتیم نه به این دلیل که من دیگر دوستش نداشتم. حالا می‌فهمم دیگر باید تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند هر روز او را در آغوش گرفته و از اتاق خوابمان بیرون بیاورم. معشوقه‌ام احساس می‌کرد که تازه از خواب بیدار شده است. یک سیلی محکم به گوشم زد و بعد در را کوبید و زیر گریه زد. از پله‌ها پایین رفتم و سوار ماشین شدم. سر راه جلوی یک مغازه گل‌فروشی ایستادم و یک سبد گل برای همسرم سفارش دادم. فروشنده پرسید که دوست دارم روی کارت چه بنویسم. لبخند زدم و نوشتم، تا وقتی مرگ ما را از هم جدا کند هر روز صبح بغلت می‌کنم و از اتاق بیروم می‌آورمت.
شب که به خانه رسیدم، با گلها دست‌هایم و لبخندی روی لبهایم پله‌ها را تند تند بالا رفتم و وقتی به خانه رسیدم دیدم همسرم روی تخت افتاده و مرده است! او ماه‌ها بود که با سرطان می‌جنگید و من اینقدر مشغول معشوقه‌ام بودم که این را نفهمیده بودم. او می‌دانست که خیلی زود خواهد مرد و می‌خواست من را از واکنش‌های منفی پسرمان بخاطر طلاق حفظ کند. حالا حداقل در نظر پسرمان من شوهری مهربان بودم.
جزئیات ریز زندگی مهمترین چیزها در روابط ما هستند. خانه، ماشین، دارایی‌ها و سرمایه مهم نیست. اینها فقط محیطی برای خوشبختی فراهم می‌آورد اما خودشان خوشبختی نمی‌آورند.
سعی کنید دوست همسرتان باشید و هر کاری از دستتان برمی‌آید برای تقویت صمیمیت بین خود انجام دهید.
با به اشتراک گذاشتن این داستان شاید بتوانید زندگی زناشویی خیلی‌ها را نجات دهید!
1399/2/31
Whether you are married or not, you should read this!
When I returned home from work that night, my wife was preparing food, I took her hand and said, I have to tell you something. He sat down and ate slowly. I could see the sadness in his eyes.
Suddenly I didn't understand how I opened my mouth. But I had to tell him what was going on in my mind. I wanted a divorce. I raised the issue slowly. You didn't seem to be upset by what I said, you just asked softly, why?
I refused to answer his question. This made him angry. He threw his plate aside and shouted at me, "You're not a man!" That night, we didn't talk at all. She was crying. I know he wanted to know what had happened to his life. But I really couldn't give him a convincing answer. I didn't like him anymore, I just felt sorry for him.
With a deep sense of guilt and remorse, I prepared a divorce certificate stating that it could take away my house, car, and 30% of my factory's share. He glanced at the papers and tore them apart. A woman who had lived with me for 10 years had become a stranger to me. I was sorry he wasted his time and energy on me, but I really couldn't go back to that life because I fell in love with someone else. In the end, he cried out in front of me, and that was exactly what I expected to see. For me, her crying was a kind of liberation. The thought of divorce, which had occupied my mind for weeks, had now become stronger and clearer.
The next day I came home very late and saw him sitting at the table writing something. I hadn't eaten dinner, but I went straight to bed and fell asleep very early because I was really tired after spending a pleasant day with my new mistress. When I woke up, he was still writing behind the desk. I didn't pay attention and went back to sleep.
The next morning he wrote down the terms of his divorce: he didn't ask me for anything, and he only asked for a month before the divorce. He asked that in that one month we both try to have a normal life. His reasons were simple: it was our son's exam time, and he didn't want his thoughts to be confused by our problems.
It was acceptable to me. But he wanted something else. She asked me to remember when I brought her into our room on her wedding day. He asked me to hug him every day for a month and take him from our room to the entrance. I thought he was crazy. But in order to make our last days more tolerable, I accepted his strange request.
I talked to my mistress about my wife's divorce. He laughed out loud and said it was very strange. And then he said with a laugh and a mockery that any trick he rides must finally accept this divorce.
My wife and I have not had any physical contact since I publicly filed for divorce. When I hugged him the first day to get him out of the room, we both felt raw and fresh. My son slapped me on the back and said, "Oh, look at Dad, hug my mom." First I brought him from the room to the living room and then I took him to the entrance. I held him in my arms for about 10 meters. I was a little upset. I left him at home and he went to wait for the bus to go to work. I got in the car alone and headed for the company.
On the second day, we both had an easier time. He leaned on my chest. I could smell the perfume on his shirt. I realized that I hadn't looked at my wife well for a long time. I realized that he was no longer as young as before. There were small wrinkles on her face and her hair was a little white. I thought to myself for a minute what I had done for this woman.
On the fourth day, when I hugged and lifted him, I felt a sense of intimacy between us. This was the woman who had spent 10 years of her life with me. On the fifth and sixth days, I realized that the feeling of intimacy between us was growing. I didn't tell my mistress anything about it. As the days went by, it became easier for me to hug him. This daily exercise made me stronger!
One day he was choosing what to wear. He tried on a few shirts but couldn't find the right clothes. He sighed and said that all my clothes were loose. I suddenly realized how thin she was, which was why I could lift her so easily.
Suddenly I was hit. It is because of all this pain and sorrow that it has happened. Unconsciously, I went to him and touched his head.
At that moment, my son entered the room and said that it was time for Dad to hug Mom and bring her out. It was an important part of his life for him to see his father hug his mother and take her out. My wife pointed to our son to get closer and hugged him tightly. I turned my face away so as not to look because I was afraid to change my mind at this last moment. Then I hugged her and lifted her out of the bedroom and into the door. His hands were very natural and soft around my neck. I hugged him tightly. Just like our wedding day.
But his lighter weight upset us. On the last day, when I hugged him, I could hardly take a step. My son was gone to the school. Hugging her tightly and saying, I really didn't understand that our lives are less intimate. I quickly got in the car and drove to the company. When I arrived, I didn't even lock the car. I was afraid that any delay would change my mind. I climbed the stairs. My mistress, who was also my secretary, opened the door for me and I told her I was sorry, I didn't want to get a divorce anymore.
My married life was probably frustrating because my wife and I didn't pay attention to the details of our lives, not because I didn't love her anymore. Now I understand that I have to hug and take her out of our bedroom every day until death do us part. My mistress felt like she had just woken up. He slapped me hard on the ear and then knocked on the door and cried. I went down the stairs and got in the car. On the way, I stood in front of a flower shop and ordered a basket of flowers for my wife. The salesman asked what I would like to write on the card. I smiled and wrote, until death do us part, I hug you every morning and take you out of the room.
The night I got home, with my flowers in my hands and a smile on my face, I climbed the stairs and when I got home I saw my wife lying on the bed and dead! She had been battling cancer for months, and I was so obsessed with my mistress that I didn't realize it. She knew she was going to die soon, and she wanted to protect me from our son's negative reactions to divorce. Now, at least for my son, I was a kind husband.
The details of life are the most important things in our relationship. Home, car, assets and capital do not matter. They only provide an environment for happiness, but they do not bring happiness themselves.
Try to be your spouse's friend and do whatever you can to strengthen the intimacy between you.
By sharing this story, you may be able to save many married lives!
گاهی،
باید به دورِ خود یک دیوار تنهایی کشید،نه برای اینکه دیگران را از خودت دُور کنی،
بلکه ببینی چه کسی برای دیدنت دیوار را خراب می‌کند...!
ژان پل سارتر
