
تدادشان زیاد شده است
تارهای سفید را می گویم
روی شقیقه هایم
دیگر پنهانشان نمی کنم
دوستشان دارم
گویی همراهانی هستند که در مسیر پر فراز و نشیب زندگی به من پیوسته اند
و هرگاه با تامل به تصویر در آینه می نگرم
به کودک ترسان درونم یادآور می شوند که چه خانم بزرگی شده است.