ویرگول
ورودثبت نام
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi.باشد که رستگار شویم.عاشق نوشتن و تولید محتوا….ایمیل من [email protected]
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

کت ها چهار گوش بودند و چهار شانه می رفتند

در همان سالهای کودکی که بودیم کارگری از بحر بیچارگی ،راه راه بود زندگی ..اندکی شادی و زودی مشکی

راه راه زندگی مساوی نبود ،مشکی هایش بس زیاد بود.

در همان سالها یادم می آید کت ها را ، کمی هم آدم کتی ها را ،کت ها چهار شانه می رفتند،چهارگوش بودندو ابهتی می یافتند.آرزوداشتم که شوم آدم کتی ...کز شوم دردانه مامان زری ....تنها راه کت پوشیدنم در هر دم بود کارمندی و میز و دفتر کار شگرف،کت جرخورده بابا را می کردم به تن،تا ابهت گیرم مثال فولاد تن،تا زمانی که شدم رشید بچه ای ،شدم کارمند یک دهکوره ای،چون در خوزستان هوا بود یک در میان خاکی ،رنگ خاکی را گزیدم واسه کت کارمندی،

کت را می پوشیدم هر دمی تا کلاس بگذارم بر مامی،سر اافراز کردم خاندان را با بیمه ای ،تضمینم تا ته عمر که نماند اضطرابی از حوادث عمر،ثابت است حقوقم یکپارچه،پوشانده خطرهای اقتصاد را یکدنده

کت بود با من به هرجا، در سوز آفتاب و گرمای جان گداز،من و کت بودیم دو یار تن به تن، با من می خورد و می خوابید در هر گذر ،در تابستان که خورشید بازی کرده بود وچند کوره ی آدم سوزی در شهر ما راه انداخته بود،من آن نبودم که شوم بی وفا ، من و کت بودیم با هم در هر کجا، کولر را تا ته زیاد می کردم ، نصف برق شهر را مصرف می کردم، تا اینکه تلویزیون گفت کت ها شوند حرام، از بدو خرداد که هوا شود تاب سِتان

من نبودم که کنم هجرت از آن اشتیاق به کت و احوال آن

همچنان که کولر مصرف می شد چندان ،روز ها برق حرام می شد بر من و احوال شهرمان

کت شده بود بلای جانمان ، می پخت مرا از عمق جان، بدین سبب رفتم و چندک روزی بستری گشتم در کمپ ترک اعتیاد، تا کنم کت را دور از جان و مال

دیگر کتی ها انقراض یافتند و رفتند و پیرهن نخی ها جانشین گشتند......

تامام

خوزستاننویسندگیداستانطنز
۷
۰
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi
.باشد که رستگار شویم.عاشق نوشتن و تولید محتوا….ایمیل من [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید