ویرگول
ورودثبت نام
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi.باشد که رستگار شویم.عاشق نوشتن و تولید محتوا….ایمیل من [email protected]
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

مراقب زمین باشید.آهای انسان های زمین

ماه هاست که از پچ پچ پاییز و بادهای لرزانش گذشتیم و در دفتر خاطره ،خش خش برگ های فتاده زیر پای افراد پیاده را نگاشتیم.

در شب یلدا ،شمردیم ثانیه های مانده به صبح را و با دانه های انار ،شیرینی یواشکی پاییز را چشیدیم.

در زمستان ،بچه برفای آسمان را در آغوش گرفتیم و آن ها از پنبه زن آسمان خبر دادند که دارد لحاف زمین را پنبه می زند.

و آنگاه که خورشید به سرما نخ داد و کمی شعله ی هیدروژن را در پیش چشمان سرما تاباند،لحاف زمین با شعله های خورشید کوک زده شد وبه دور زمین پیچیده شد.در آن روز بود که بهار با سیمرغ طلایی آمد و نغمه ی سبزی و ترانه ی باران را خواند.در آن روز بود که شکوفه ها خندیدند و قبای بهار را بوسیدند و بهار در گوش هرکدام راز شکفتن میوه ای را با اشاره می گفت.سپس کمی ابر برداشت و غبار سرما را از تن درخت ها تکاند و به زمین خاکی رسید .

بهار از جیب خود چند دانه ی سبز را در آورد و بذر سبزه را بر زمین پاشید.

در یک روز بهاری رفتیم سراغ سبزه های روییده بر کنار جاده ها


سبزه گفت: من همان علفم یا به گونه ای با کلاس تر بگویم ،همان سبزه هستم.من همانم که می آرایم زمین را و به تعداد زیاد ردیف می کنم تک لاخ های سبز را ،تا فرش کنند زمین خاکی را


سبزه از خاطراتش می گفت که روزی در هوا موجود معلقی را بدیدم که به صورت ضربدری و نامنظم پرواز می کرد و آویزان به یک بال به هر نقطه پر می زد.اندازه اش در حدود حشره ای بود اما به هیچ حشره ای شبیه نبود.

زمانیکه نزدیک به سطح زمین شده بود،انگار که کسی سیلی محکمی به او زند ،با شدت بسیار به زمین خورد و ناگهان تبدیل به گلوله ی آتشی شد و سوخت.....بچه علفای تعجب کرده بودند،ترسیدند و خود را زرد نمودند.....چند لحظه بعد ویز ویزی به گوش خورد ،سوزان بود و آه و ناله ای در آن بود.زنبور عسلی را دیدم که دودی شده بود و گریان به من گفت:((دیدی چه بر سر عمو زاده ام آمد، به اشتباه خوابیده بود در اگزوز خاور و این شد که با استنشاق ذره ای گازوییل ،دگرگون شد و آتش گرفت.))

دلم برای زنبورک سوخت ،بدین سان در گوش نسیم صبحگاهی ،سفارش کردم تا به پدرش(باد خروشان)بگوید که چند تن ابر باران زا اینجا بفرستد تا با بارش باران ،زنبور داغ دیده را خنک و شاد کنند.


کمی بعد باد پدر ابرها را آورد و با مشت خود ابر ها را کوبید ومچاله کرد تا به گریه افتادند.بارش باران آغاز شد و دیدم زنبورک با شوق قطره ها را در آغوش گرفت اما در لحظه برخورد قطره به زنبورک،صدای جیز بلندی آمد و زنبور در یک لحطه دود شد و از بین رفت.با دیدن آن منظره همه ی کلروفیل هایم از حال رفتند و زرد شدند،و بچه علف هایم در اثر تماس با باران سوراخ سوراخ شدند.پشیمان شدم از کرده ام ..نمی دانستم که آن باران اسیدی بود و باریده بود و زنبورک را قبض روح کرده بود.

دیگر نمیدانستم چه کنم،دیگر باران هم نبود مرهم دل های پررنج.

در آن حوالی بود که بلبلی را دیدم که نوایش نوای دارکوب بود و یکدفعه کوبید کله را به درخت گردو

بلبل افتاد بر زمین و درحالیکه سرش گیج می رفت گفت: دیگر رودخانه تمیز نیست،تشنه بودم و کمی آب آن را خوردم،از آن به بعد همه جا را تار می دیدم و با درخت گردو تصادف کردم.بلبل سرش را خم کرد وگفت از وقتی پسماند های کارخانه درون رودخانه می ریزد ،دیگر رودخانه آن صفای قبل را ندارد،سپس پرید و رفت و یک در میان به درختان کوبید.



من به عنوان علفی هوشیار که تا لحطه ای چند زنده نخواهم ماند به سبب چریدن آن گوسفند های خونخوار،از همه ی انسان ها تقاضا دارم که بیشتر مراقب طبیعت اطرافشان باشند.#پیک زمین



پیک زمینپیک زمیننویسندگیداستانفانتزی
۱۹
۴
reyhane.yazdi
reyhane.yazdi
.باشد که رستگار شویم.عاشق نوشتن و تولید محتوا….ایمیل من [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید